• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202/06-34339533, info@burojansen.nl.
    Steun Buro Jansen & Janssen wordt donateur.
  • Justitie en Veiligheid

  • Nieuwsblog

  • Openbaarheid

  • Nationaal Veiligheidsarchief

  • Publicaties

  • Crisis en Onveiligheid

  • Europa

  • Politieklachten

  • Veilig Internetten

  • Jansen Library

  • Inhoudsopgave Observant #48, maart 2008

    Observant, de elektronische nieuwsbrief van Buro Jansen & Janssen

    Uit ‘Is er ruimte voor het recht? Demonstratierecht in Nederland’
    (brief van voormalig burgemeester Deetman van Den Haag aan voormalig minister van Binnenlandse Zaken Remkes)
    ‘Naar aanleiding van een incident met verdachte pakketjes van 6 oktober 2006 waarbij medewerkers van de DKDB deze poststukken van een woning naar het Binnenhof brachten om te laten onderzoeken was de politie Haaglanden genoodzaakt het Binnenhof te ontruimen en af te sluiten. Op 18 oktober 2006 schrijft Deetman: ‘Dit incident staat niet op zichzelf. Enkele weken geleden veroorzaakte een DKDB-medewerker op het Plein zodanige moeilijkheden dat hij door Politie Haaglanden naar het politiebureau moest worden overgebracht. Daarbij liet hij de door hem te beveiligen persoon aan zijn lot over. Vorig jaar liet de DKDP een demonstrant aanhouden voor een feit dat in het geheel niet strafbaar was. Deze aanhouding waarvan een onschuldige Haagse burger het slachtoffer werd, had dus nooit mogen plaatsvinden. Waar aanvankelijk sprake leek te zijn van incidenten krijg ik nu de indruk dat er sprake is van een trend.’

    Mocht je een interessant artikel hebben over je confrontatie met politie en justitie, een nieuwe wetgeving, onderzoek of scriptie mail het dan ons, info@burojansen.nl. De deadline voor observant 49 is 1 mei 2008.

    01 – inhoudsopgave
    02 – Is er ruimte voor het recht?
    03 – Selectieve aandacht is in zichzelf een beperking van het recht op meningsuiting
    04 – Mediakronkels; De onnavolgbare berichtgeving over het onderzoek naar de wet op de uitgebreide identificatieplicht
    05 – Niet de privacy maar … de onschuld is dood
    06 – Anti-terreurmaatregelen Nederlandse Overheid vanaf 2004 t/m eerste helft 2007 Astrid Essed
    07 – DHKP-C proces: Antwerps Hof haalt federaal procureur onderuit deel 2 Luk Vervaet
    08 – Curveball, boek van Bob Drogin
    09 – Het gebruik van AIVD-informatie als bewijs in het strafproces, J.P.M. Denissen
    10 – Buro Jansen & Janssen in de media
    11 – Buro Jansen & Janssen bij bijeenkomsten, lezingen, debatten en op scholen
    12 – Donateurs gezocht!

    Is er ruimte voor het recht?

    Op 23 februari 2006 schreven wij in onze conclusies van het onderzoeksrapport naar het recht op vrijheid van demonstratie in Den Haag het volgende: ‘De gemeente beroept zich voor haar restrictieve (en zoals eerder aangegeven vaak onrechtmatige) beleid op haar status van regeringshoofdstad en van zetel van veel diplomatieke vestigingen. Als gevolg daarvan zou zij excessief worden geconfronteerd met demonstraties. De statistieken laten echter zien dat de gemeente Den Haag schromelijk overdrijft. Bij veel demonstraties gaat het slechts om individuen die wekelijks of dagelijks hun stem willen laten horen. Echt grote demonstraties komen er in Den Haag niet meer voor.’ Een harde conclusie die burgemeester Deetman terzijde schoof. In de media verscheen één artikel over het rapport met de kop ‘Den Haag te streng voor betogingen – Onderzoek Stadspartij’ in de Haagse editie van het Algemeen Dagblad. Verders bleef het stil. Geen media-golf, geen politieke consequenties. Aan de hand van een rapport van de nationale ombudsman, een selectie uit de vele voorbeelden die bij ons zijn binnengekomen, correspondentie van burgemeester Deetman en minister Remkes en een tegenrapport gemaakt in opdracht van burgemeester Deetman wordt de huidige stand van de vrijheid van betoging en meningsuiting geanalyseerd.
    lees meer

    Selectieve aandacht is in zichzelf een beperking van het recht op meningsuiting

    Mevr. de Vree schrijft in het NRC van 5 december 2007 dat ‘ons land écht vrijheid van meningsuiting kent’. Dhr. Philipse is het met haar eens. Hij plaatst daarbij wel een aantekening. Volgens hem onderschat de redactie van het NRC “de uitdaging die de aanwezigheid van bepaalde groepen moslimimmigranten stelt aan een open samenleving”. Maken mevr. De Vree en dhr. Philipse zich alleen druk over het voorgenomen film van dhr. Wilders en de twee foto’s van mevr. Hera omdat die een aanklacht zijn tegen de islam? Of maken zij zich echt hard voor het recht op de vrijheid van meningsuiting? En moet de overheid zich eigenlijk niet veel terughoudender opstellen?
    lees meer

    Mediakronkels, WUID onderzoek en de media

    De onnavolgbare berichtgeving over het onderzoek naar de wet op de uitgebreide identificatieplicht

    Op 2 oktober 2007 mailden wij een persbericht rond over ons onderzoek naar de praktijk van de wet op de uitgebreide identificatieplicht. Dezelfde dag stuurden wij aan ongeveer 500 redacties een aantal fysieke exemplaren van de krant die wij hebben samengesteld. De kop van het persbericht luidde ‘Ruim 40.000 identiteitscontroles in 2005 en 2006 in Nederland’. Misschien enigszins populistisch geformuleerd, maar het dekte wel de lading van ons onderzoek. Niet één van 25 miljoen enquêtes op het internet per jaar, maar gedegen onderzoek waarbij met behulp van de wet openbaarheid van bestuur stukken van 25 politieregio’s, even zovele parketten, ministeries, Colleges van Burgemeesters en Wethouders en gemeenteraden zijn opgevraagd. In totaal tien ordners vol en 500 verhalen van slachtoffers van de wet zijn de basis van het onderzoek.
    lees meer

    Niet de privacy maar … de onschuld is dood

    In het jaarlijkse rapport van de NGO Privacy International wordt Nederland afgeschilderd als een staat waar het met de privacy slecht is gesteld. Nederland staat onderaan hun ranglijst van privacyschendende staten. De plaats op de lijst is een gevolg van de stortvloed van genomen maatregelen die het niet zo nauw nemen met de bescherming van persoonlijke levenssfeer van Nederlandse burgers. Politici en opsporings, – en inlichtingendienstambtenaren zeggen dat het inleveren van onze privacy de prijs is die wij voor een veilige samenleving moeten betalen. Maar is wel dat zo?
    ‘Ik heb niets te verbergen, dus ik heb niets te vrezen’ roept de burger veelal bij de wet en regelgeving tegen terreur in breedste zin. Niemand verwacht in het profiel van een mogelijk crimineel of terrorismeverdachte te passen.
    lees meer

    Anti-terreur maatregelen Nederlandse Overheid vanaf 2004 t/m eerste helft 2007

    ”De beschaving van een Staat laat zich afmeten aan de manier, waarop tegenstanders worden behandeld”

    Anoniem

    States must ensure that any measures taken to combat terrorism comply with all their obligations under international law, and should adopt such measures in accordance with international law, in particular international human rights, refugee, and humanitarian law.

    United Nations Security Council Resolution 1566

    Hieronder treft u een overzicht aan van enkele belangrijke en in het oogspringende anti-terreur maatregelen die door de Nederlandse Overheid, in het leven zijn geroepen. Zoals uit onderstaande moge blijken, vormen deze maatregelen een fundamentele breuk met de beginselen van de rechtsstaat. Met name zal aan de orde gesteld worden de schending van de in EVRM en andere humanitaire rechtsverdragen vastgelegde rechtsregels , zoals het recht op privacy, het recht op een eerlijk proces, alsmede het recht, te worden gevrijwaard van foltering. [1]

    Ook zal in het kort, aandacht worden geschonken aan de rol van informatie van Inlichtingendiensten bij het terreurstrafproces, alsmede aan de bedenkelijke verruiming van de opsporingsbevoegdheden van de politie, waardoor er reeds in een vroeg stadium tot arrestatie kan worden overgegaan.
    lees meer

    DHKP-C proces: Antwerps Hof haalt federaal procureur onderuit

    Na veertig zittingen van de rechtbanken in Brugge, Gent, Brussel en Antwerpen, sprak het Hof van Beroep te Antwerpen op 7 februari 2008 de zeven verdachten van de DHKP-C vrij van bendevorming en lidmaatschap van een criminele en terroristische organisatie. Het bezit van wapens en valse documenten werd wel bewezen geacht. De ontdekking daarvan in een appartement in Knokke op 26 september 1999 vormde de aanleiding tot dit proces. Voor deze feiten werden Musa Asoglu, Kaya Saz en Fehriye Erdal veroordeeld voor respectievelijk 3 jaar, 21 maanden en 2 jaar met aftrek van het voorarrest. De resterende straf hoefden ze van het hof echter niet uit te zitten omdat de verdachten ‘een blanco strafregister’ hebben. Sukriye Akar, Dursun Karatas, Zerrin Sari en Bahar Kimyongür werden van alle feiten vrijgesproken. lees meer

    Curveball

    boek van Bob Drogin
    Ook verschenen in het Nederland als Codenaam Curveball

    Erg Amerikaans boek, de tekst schreeuwt je tegemoet wat gaandeweg begint tegen te staan. Toch is het een verdienstelijk boek. Minutieus brengt Drogin het functioneren van geheime diensten in beeld tegen het licht van een menselijke bron. Curveball is de man die de bron was van de informatie over de chemische fabrieken op wielen van Saddam Hussein. De hele wereld kreeg ze te zien toen Colin Powell beelden van deze diepladers tijdens een praatje bij de Veiligheidsraad vertoonde. Ze bleken echter niet te bestaan. De informant of beter gezegd overloper, Curveball, wordt afgeschilderd als een leugenaar, maar eigenlijk is hij een klokkenluider. Geheime diensten deugen niet doordat alles geheim is en daarmee ook te manipuleren. Het boek van Drogin geeft inzicht in het gebrek aan samenwerking tussen diverse geheime diensten zowel nationaal als internationaal, de politieke sturing van diensten, de tunnelvisie en het wishful thinking.
    lees meer

    Het gebruik van AIVD-informatie als bewijs in het

    Over het Wetsvoorstel afgeschermde getuigen en een eerlijk proces.

    Doctoraal afstudeerscriptie Nederlands Recht
    Afstudeerrichting strafrecht

    Uit de conclusie van de scriptie

    Mijns inziens dient te worden geconcludeerd dat het Wetsvoorstel afgeschermde getuigen in ieder geval de mogelijkheid schept om gebruik te maken van AIVD-informatie zonder dat art. 6 EVRM geschonden wordt. Dit wil echter niet zeggen dat bij gebruikmaking van de afgeschermde getuigenregeling, AIVD-informatie zonder meer gebruikt kan worden. Dit zal afhangen van de omstandigheden van het geval en per geval dient te worden bezien of er al dan niet sprake is van een schending van art. 6 EVRM. Zo kan in principe de toetsing door de rechter-commissaris (en niet door de zittingsrechter) van de AIVD-informatie dienen als een compensatie van de beperking van verdedigingsrechten. Echter wanneer bijvoorbeeld blijkt dat gebruik is gemaakt van undercoveroperaties zal, zoals hierboven betoogt, ook de toetsing door de rechter-commissaris niet altijd kunnen voorkomen dat art. 6 EVRM wordt geschonden. Hierbij is van belang in hoeverre de informatie onderdeel uitmaakt van de door de vervolging gepresenteerde zaak.
    Daarnaast zou ik opteren voor een verruiming van de mogelijkheid om op meer dan één moment in de procedure afgeschermde getuigen te kunnen horen, om zodoende een voortdurende toetsing door de rechter-commissaris mogelijk te maken.
    Het is ook maar de vraag of de procedure bij de rechter-commissaris voldoende contradictoir zal zijn. Ook al heeft de verdediging de mogelijkheid, al dan niet beperkt en indirect, om vragen te stellen, dan hangt het nog maar van de omstandigheden van het geval af in hoeverre die vragen zullen worden beantwoordt. Daarnaast is het maar de vraag of de rechter-commissaris voldoende inhoudelijk op hoogte is van de gehele strafzaak. De rechter-commissaris maakt immers een eenmalige afweging en is niet in staat om zoals door het Hof is aangegeven, voortdurend te toetsen of het afgeschermde materiaal niet alsnog moet worden geopenbaard, bijvoorbeeld wanneer het materiaal achteraf ontlastend blijkt te zijn.
    Uiteindelijk is het aan de zittingsrechter om de bevindingen van de rechter-commissaris te waarderen op bewijskracht. Met de aanpassing van art. 344a Sv, zodat de bewezenverklaring niet uitsluitend of in overwegende mate mag berusten op afgeschermde informatie, moge duidelijk zijn dat hiermee aansluiting is gezocht met jurisprudentie van het Hof omtrent bewijswaardering alsmede art. 6 EVRM.

    Het gebruik van AIVD-informatie als bewijs in het

    Buro Jansen & Janssen in de media

    Buro Jansen & Janssen in de media
    Begin december 2007 tot en met 15 februari 2008

    Spits
    11 februari 2008
    ‘Je kan niet ieders recht op privacy inperken’

    Het Financieel Dagblad
    15 januari 2008
    Bescherming van onze privacy

    de Volkskrant
    4 januari 2008
    Nederland respecteert de privacy slecht

    Spits
    13 december 2008
    Speurneuzen gaan over de schreef

    Spits
    13 december 2007
    ‘Agenten balen van verplicht boetes uitdelen’

    Het Parool
    11 december 2007
    Wie bepaalt wat onzinboete is? ;
    DE vrijheid zelf te beslissen neemt af, klaagt een agent

    BN/DeStem
    11 december 2007
    Uitschrijven boetes ‘hoort bij vak’

    BN/DeStem
    10 december 2007
    Agenten balen van boetes

    Brabants Dagblad
    10 december 2007
    Agenten balen van uitdelen boetes

    DAG
    10 december 2007
    Agenten zijn boetes zat

    de Volkskrant
    10 december 2007
    Politiebond: agent moet te vaak bon schrijven

    Eindhovens Dagblad
    10 december 2007
    Agenten balen van verplichte boetes

    Reformatorisch Dagblad, Limburgs Dagblad, Dagblad De Limburger
    10 december 2007
    ‘Agenten balen van verplicht boetes uitdelen’

    Friesch Dagblad
    10 december 2007
    ‘Agent baalt van uitdelen kleine boetes’; Identificatie

    Provinciale Zeeuwse Courant
    10 december 2007
    ‘Agenten balen van verplicht beboeten’

    Algemeen Nederlands Persbureau ANP
    9 december 2007
    ‘Agenten balen van verplicht boetes uitdelen’

    Het Parool
    4 december 2007
    Geen ID: 100.000 bekeuringen

    De Gelderlander
    4 december 2007
    ID is melkkoe voor justitie

    Haarlems Dagblad, Leidsch Dagblad, De Gooi- en Eemlander, Noordhollands Dagblad
    4 december 2007
    ‘104.000 bekeuringen om identiteitsbewijs’

    Dagblad De Limburger, Limburgs Dagblad
    4 december 2007
    Bekeurd

    Leeuwarder Courant,
    4 december 2007
    Laat de vrouw ook rijden

    Provinciale Zeeuwse Courant,
    4 december 2007
    ‘Willekeur bij controle ID-kaart’

    Deventer Dagblad, Dagblad Flevoland, Gelders Dagblad, Nieuw Kamper Dagblad, Veluws Dagblad Zwolse Courant, Zutphens Dagblad, Apeldoornse Courant, Sallands Dagblad
    4 december 2007
    Aantal ID-boetes neemt na vliegende start geleidelijk af

    Zutphens Dagblad, Gelders Dagblad, Dagblad Flevoland, Deventer Dagblad, Apeldoornse Courant, Zwolse Courant, Nieuw Kamper Dagblad, Veluws Dagblad, Sallands Dagblad
    4 december 2007
    ID-plicht levert rijk miljoenen op

    Zwolse Courant, Nieuw Kamper Dagblad, Gelders Dagblad, Dagblad Flevoland, Deventer Dagblad, Apeldoornse Courant, Veluws Dagblad, Sallands Dagblad, Zutphens Dagblad
    4 december 2007
    Het was een harde uitspraak toen de wet op de Uitgebreide Identifica-tieplicht…

    Veluws Dagblad, Apeldoornse Courant, Deventer Dagblad, Dagblad Flevoland, Gelders Dagblad, Nieuw Kamper Dagblad, Zwolse Courant, Sallands Dagblad, Zutphens Dagblad
    4 december 2007
    De invoering van de wet heeft in elk geval geleid tot een stroom van bez-waren. – Verzet en kregeligheid door ID-bon

    Leugen Regeert
    16 november 2007
    Afluisteren van journalisten

    AD/Haagsche Courant
    9 November 2007
    Gemeenteraadslid – ‘Beleid verbetert maar conflicten blijven’

    Buro Jansen & Janssen bij bijeenkomsten, lezingen,

    Buro Jansen & Janssen bij bijeenkomsten, lezingen, debatten en op scholen
    Begin december 2007 tot en met 15 februari 2008

    8 maart 2008
    Gent Alternatieve Boekenbeurs
    biometrie

    15 februari 2008
    Assen Bibliotheek ’t Forum
    Veiligheid en internet

    9 januari 2008
    Amsterdam, Sandberg Instituut
    Privacy in de breedste zin van het woord

    9 november 2007
    Rotterdam Erasmus Universiteit Inter-stedelijke Criminologie Dag
    Grootstedelijke Problematiek; city of discipline

    Donateurs gezocht

    Sympathie voor het werk van Buro Jansen & Janssen? Wordt dan nu donateur.
    Voor het doen van onderzoek is Buro Jansen & Janssen volledig afhankelijk van giften en subsidies.
    Buro Jansen & Janssen is aangemerkt als ANBI (Algemeen Nut Beogende Instellingen) instelling. Dit betekent voor mensen die ons willen steunen het volgende:
    – Als een instelling door de Belastingdienst is aangewezen als een ANBI, kan een donateur giften van de inkomsten- of vennootschapsbelasting aftrekken (uiteraard binnen de daarvoor geldende regels).
    Voor Buro Jansen & Janssen betekent dit:
    – Een ANBI hoeft geen successierecht of schenkingsrecht te betalen over erfenissen en schenkingen die de ANBI ontvangt in het kader van het algemeen belang.
    – Uitkeringen die een ANBI doet in het algemene belang zijn vrijgesteld voor het recht van schenking.

    Stort gul: € 10,- , € 25,- € 50,- of meer per maand op:
    Giro: 603904
    tnv Stichting Res Publica te Amsterdam
    Bij storting van € 50,- of meer krijg je een Buro Jansen & Janssen T-shirt opgestuurd!

    Is er ruimte voor het recht?

    Op 23 februari 2006 schreven wij in onze conclusies van het onderzoeksrapport naar het recht op vrijheid van demonstratie in Den Haag het volgende: ‘De gemeente beroept zich voor haar restrictieve (en zoals eerder aangegeven vaak onrechtmatige) beleid op haar status van regeringshoofdstad en van zetel van veel diplomatieke vestigingen. Als gevolg daarvan zou zij excessief worden geconfronteerd met demonstraties. De statistieken laten echter zien dat de gemeente Den Haag schromelijk overdrijft. Bij veel demonstraties gaat het slechts om individuen die wekelijks of dagelijks hun stem willen laten horen. Echt grote demonstraties komen er in Den Haag niet meer voor.’ Een harde conclusie die burgemeester Deetman terzijde schoof. In de media verscheen één artikel over het rapport met de kop ‘Den Haag te streng voor betogingen – Onderzoek Stadspartij’ in de Haagse editie van het Algemeen Dagblad. Verders bleef het stil. Geen media-golf, geen politieke consequenties. Aan de hand van een rapport van de nationale ombudsman, een selectie uit de vele voorbeelden die bij ons zijn binnengekomen, correspondentie van burgemeester Deetman en minister Remkes en een tegenrapport gemaakt in opdracht van burgemeester Deetman wordt de huidige stand van de vrijheid van betoging en meningsuiting geanalyseerd.

    Selectieve aandacht is in zichzelf een beperking van het recht op meningsuiting

    Mevr. de Vree schrijft in het NRC van 5 december dat ‘ons land écht vrijheid van meningsuiting kent’. Dhr. Philipse is het met haar eens. Hij plaatst daarbij wel een aantekening. Volgens hem onderschat de redactie van het NRC “de uitdaging die de aanwezigheid van bepaalde groepen moslimimmigranten stelt aan een open samenleving”. Maken mevr. De Vree en dhr. Philipse zich alleen druk over het voorgenomen film van dhr. Wilders en de twee foto’s van mevr. Hera omdat die een aanklacht zijn tegen de islam? Of maken zij zich echt hard voor het recht op de vrijheid van meningsuiting? En moet de overheid zich eigenlijk niet veel terughoudender opstellen?

    Mediakronkels; WUID onderzoek en de media

    De onnavolgbare berichtgeving over het onderzoek naar de wet op de uitgebreide identificatieplicht

    Op 2 oktober 2007 mailden wij een persbericht rond over ons onderzoek naar de praktijk van de wet op de uitgebreide identificatieplicht. Dezelfde dag stuurden wij aan ongeveer 500 redacties een aantal fysieke exemplaren van de krant die wij hebben samengesteld. De kop van het persbericht luidde ‘Ruim 40.000 identiteitscontroles in 2005 en 2006 in Nederland’. Misschien enigszins populistisch geformuleerd, maar het dekte wel de lading van ons onderzoek. Niet één van 25 miljoen enquêtes op het internet per jaar, maar gedegen onderzoek waarbij met behulp van de wet openbaarheid van bestuur stukken van 25 politieregio’s, even zovele parketten, ministeries, Colleges van Burgemeesters en Wethouders en gemeenteraden zijn opgevraagd. In totaal tien ordners vol en 500 verhalen van slachtoffers van de wet zijn de basis van het onderzoek.

    << oudere artikelen