Alle voorbeelden van racistisch politieoptreden en etnisch profileren ten spijt zijn er in de afgelopen 12 jaar, maar 7 klachten over discriminatie door de politie (3%) gegrond verklaard door de ‘onafhankelijke’ politieklachten commissies.
Hoeveel discriminatieklachten de politie jaarlijks krijgt is niet openbaar. Deze cijfers zijn nog nooit gepubliceerd. Volgens de jaarverslagen zijn er in twaalf jaar 205 klachten over politie discriminatie door de klachtencommissies behandeld. Tweehonderdvijf discriminatieklachten in twaalf jaar, 17 per jaar, is zeer weinig als gekeken wordt naar de opmerkingen van de klachtencommissies zelf.
Zo schrijft de commissie van de eenheid Amsterdam dat “veel klachten van niet allochtone klagers (waarschijnlijk bedoelt de commissie autochtone red.) worden afgesloten met een soort algemene klacht: “ik ben/word gediscrimineerd.” In Rotterdam gaan burgers nog verder en spreken al jaren over treiteren door de politie iets dat ze vaak niet expliciet in de klacht vermelden omdat het wekelijkse praktijk is: “Burgers die klagen over etnisch profileren, ervaren evenwel dat zij regelmatig – soms wekelijks – worden gecontroleerd en beleven de controles daardoor als ‘treiteren’ en een vorm van discriminatie.”