De Amerikaanse voormalig spion Jonathan Pollard zit een levenslange gevangenisstraf uit. Als werknemer bij de VS Marine Inlichtingendienst stal hij honderdduizenden geheime documenten en verkocht die aan Israël. De man die hem ontmaskerde, schreef er een boek over.

Bradley Manning wordt verdacht van het lekken van geheime documenten van de Amerikaanse overheid. Deze documenten werden openbaar gemaakt voor Wikileaks. Nog voordat Manning een eerlijk proces heeft gekregen, zit hij al een ruim een jaar in eenzame opsluiting.

De omvang en gevoeligheid van de Wikileaks-documenten vallen echter in het niet in vergelijking met het aantal geheime stukken dat Jonathan Pollard begin jaren ’80 aan de Israëliërs heeft overhandigd. Pollard werkte voor de Naval Intelligence Service. Van juni 1984 tot zijn aanhouding in november 1985 wandelde hij bijna dagelijks het gebouw van de Naval Intelligence Command uit met een tas vol top secret documenten.

De Amerikaanse overheid schat dat hij ruim een miljoen stukken aan de Israëliërs heeft overhandigd. Een van de stukken was het tiendelige boekwerk Radio-Signal Notations (RASIN), een gedetailleerde beschrijving van het netwerk van de wereldwijde elektronische observatie door de Amerikanen.

Pollard onderzocht

Capturing Jonathan Pollard werd in 2006 door de Naval Institue Press gepubliceerd. Het boek is van de hand van Ronald Olive, destijds werkzaam voor de Naval Criminal Investigative Service (NCIS). Als medewerker van de NCIS kreeg Olive in 1985 de taak om te onderzoeken of Pollard geheime stukken lekte.

Het onderzoek volgde op een tip van een medewerker van de Anti-Terrorism Alert Center (ATAC) van de NIS, de afdeling waar Pollard werkte. Deze man zag Pollard het gebouw uitlopen met een stapel papier. De stapel was verpakt in bruin inpakpapier en tape met de code TS/SCI, Top Secret/Sentive Compartmented Information. TS/SCI is een nog zwaardere kwalificatie als top secret.

Pollard stapte met de stukken bij zijn vrouw Ann in de auto. Nog even dacht zijn collega dat Pollard naar een andere inlichtingendienst, zoals de DIA (Defense Intelligence Service) zou rijden om daar de documenten af te geven. Dit leek onwaarschijnlijk omdat Pollard eerder tegen hem had gezegd dat hij verkeerde documenten had besteld bij het ‘archief’ en dat hij deze nu moest terugbrengen en vernietigen. Pollard en Ann reden echter een geheel andere kant op.

Olive beschrijft vervolgens de ontmaskering van Jonathan en Ann. In Pollards werkruimte wordt een camera opgehangen die registreert hoe de spion een aktetas vol TS/SCI documenten propt en het gebouw verlaat. Pollard en zijn vrouw ruiken onraad en proberen de sporen van spionage te wissen. Ann moet een koffer vol super geheime documenten, die in hun huis liggen, vernietigen. Zij raakt in paniek en de koffer belandt bij de buren.

Gevoelige snaar

Het boek van Ronald Olive is nog even actueel als het eerste boek dat over deze spionagezaak is verschenen in 1989, Territory of Lies: The American Who Spied on His Country for Israel and How He Was Betrayed.

Begin dit jaar wordt een petitie, ondertekend door meer dan 10.000 Israëliërs, aan de Israëlische president Shimon Peres gezonden. Hierin roepen politici, kunstenaars en andere bekende en onbekende Israëliërs de president op om Pollard vrij te krijgen. Op 1 september 2010 berichtte de LA Times zelfs dat de vrijlating van Pollard de bevriezing van de bouw van Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden zou verlengen.

Pollard raakt kennelijk een gevoelige snaar, zowel in Israël als in de Verenigde Staten. Schrijver Olive op zijn beurt bevindt zich in een gezelschap van allerlei mensen die er voor ijveren om de spion zijn gehele leven achter slot en grendel te houden, hoewel levenslang in de Verenigde Staten niet echt levenslang hoeft te zijn. Bij goed gedrag kunnen gevangenen na dertig jaar vrijkomen.

In 1987 werd Pollard veroordeeld tot levenslang na een schuldbekentenis en toezegging dat hij de Amerikaanse overheid zou helpen bij het in kaart brengen van de schade die hij door zijn spionage-activiteiten had veroorzaakt. Die schade werd door de toenmalige minister van Defensie Casper Weinberger vastgelegd in een memorandum van 46 pagina’s, welke nog steeds niet openbaar is gemaakt. Pollard’s vrouw kreeg vijf jaar gevangenisstraf voor het in bezit hebben van staatsgeheime documenten.

Capturing Jonathan Pollard is geen spannend fictie / non-fictie boek met een twist, zoals Spywars van Bagley. Olive beschrijft droog het leven van de spion vanaf het moment dat hij bij de CIA solliciteert, tot aan de dag van zijn veroordeling. Natuurlijk is de schrijver begaan met de geheimhouding van Amerikaanse strategische informatie en verbaast het niet dat hij bij het verschijnen van het boek in 2006 een pleidooi hield om Pollard niet vrij te laten.

Niet kieskeurig

Hoewel de volle omvang van het lekken van Pollard niet duidelijk wordt beschreven, blijkt dat Pollard niet bepaald kieskeurig was. De Israëliërs hadden hem lijsten meegegeven van wat zij graag wilden hebben, vooral informatie over het Midden-Oosten, maar ook over de Russen en operaties van de Amerikanen in het Middellandse Zee gebied.

Zodra Pollard echter stukken langs ziet komen die ook voor andere landen interessant zouden kunnen zijn, probeert hij ook daar te winkelen. Zo poogt hij geheime documenten aan de Chinezen, Australiërs, Pakistani en de Zuid-Afrikanen, maar ook aan buitenlandse correspondenten te slijten.

Het gegeven dat landen elkaars strategische informatie en geheimen proberen te stelen, is niet nieuw. Het bestaan van contra-spionage afdelingen toont aan dat geheime diensten daar zelf ook rekening mee houden. De Australiërs dachten dan ook dat Pollard onderdeel uitmaakte van een CIA-operatie. Hoewel ze dat eigenlijk niet konden geloven, vermeed hun medewerker Pollard en werd de zaak niet gemeld bij Amerikaanse instanties.

Als onderdeel van thrillers en spannende lectuur zijn de spionage praktijken van Pollard, zoals Olive die beschrijft, niet bijster interessant, want het leidt af van waar het werkelijk om draait. Daarentegen is het boek van grote waarde waar het gaat om de beschrijving van de persoon Pollard, de wijze waarop hij kon spioneren, zijn werkomgeving, de blunders die worden gemaakt – niet alleen het aannemen en overplaatsen van Pollard, maar ook de wijze waarop geheimen zo eenvoudig kunnen worden gelekt – eigenlijk de totale bureaucratie die de wereld van inlichtingendiensten in zijn greep heeft.

Hoewel deze persoonlijke en bureaucratische gegevens niet breed worden uitgemeten – Olive is zelf een voormalig inlichtingenman – verschaft het boek een veelheid aan informatie daarover. De schrijver lijkt die persoonlijke details specifiek aan Pollard te koppelen, alsof het niet voor andere medewerkers zou gelden.

Opschepper

Dit gaat ook op ook voor de gemaakte fouten van de bureaucratie rond de carrière van de spion. Zo lijkt Pollard van jongs af aan een voorliefde te hebben gehad om spion te worden, of in ieder geval iets geheims te willen doen in zijn leven. Tijdens zijn studie schept hij erover op dat hij voor de Mossad zou werken en had gediend in het Israëlische leger. Zijn vader zou ook voor de CIA werkzaam zijn.

Aan deze opschepperij verbindt Olive een psychologisch element. Het zou een soort compensatie zijn voor de slechte jeugd van Pollard die vaak zou zijn gepest. Ook zijn vrouw zou niet bij hem passen omdat die te aantrekkelijk is. Pollard moet dat compenseren door stoer te doen. Later, toen hij voor een inlichtingendienst werkte, voelde hij zich opnieuw het buitenbeentje. Zijn carrière verliep alles behalve vlekkeloos, regelmatig werd hij op een zijspoor gezet.

Olive schetst een beeld van een verwend kind, dat niet op juiste waarde werd ingeschat en stoer wilde doen. Was Pollard echter zoveel anders dan zijn voormalige collega analisten of medewerkers van de inlichtingendienst? Werken voor een inlichtingendienst vereist een zekere mate van voyeurisme, een gespleten persoonlijkheid. Buiten je werk om kun je niet vrijelijk praten over datgene waar je mee bezig bent.

Dat doet wat met je psyche, maar trekt ook een bepaald soort mensen aan. Het werk betreft namelijk niet het oplossen van misdrijven, maar het kijken in het hoofd van mogelijke verdachten. Het BVD-dossier van oud-provo Roel van Duin laat zien dat een dienst totaal kan ontsporen door zijn eigen manier van denken. Dat komt echter niet voort uit de dienst als abstracte bureaucratie, maar door toedoen van de mensen die er werken.

Roekeloos

Pollard gedroeg zich arrogant en opschepperig, misschien wel om zijn eigen onzekerheid te maskeren. Dergelijk gedrag wordt door de schrijver verbonden aan zijn spionage-activiteiten voor de Israëliërs. Pollard was echter niet getraind in het lekken van documenten en ging verre van zorgvuldig te werk. Hij deed het zo openlijk dat het verbazingwekkend is dat het zo lang duurde voordat hij tegen de lamp liep. Hij zei bijvoorbeeld tegen de Israëliërs dat zij alleen de TS/SCI documenten moesten kopiëren en dat ze de rest mochten houden.

In de loop van de anderhalf jaar dat hij documenten naar buiten smokkelde, werd hij steeds roekelozer. Dat hij gespot werd met een pak papier onder zijn arm terwijl hij bij zijn vrouw in de auto stapte, was eerder toeval dan dat het het resultaat was van grondig speurwerk van de NCIS.

Eenmaal binnenin het inlichtingenbedrijf zijn de mogelijkheden om te lekken onuitputtelijk. Als Pollard wel getraind was geweest en zorgvuldiger te werk was gegaan, dan had hij zijn praktijk eindeloos kunnen voorzetten. Welke andere ‘agenten’ doen dat wellicht nog steeds? Of welke andere medewerkers waren minder roekeloos en tevreden geweest met het lekken van enkele documenten?

Die medewerkers vormen gezamenlijk het systeem van de dienst. Pollard schepte graag op, maar de schrijver van Spy Wars, Bagley, klopte zich ook graag op de borst en, hoewel in mindere mate, Ronald Olive ook. Iets dat eigenlijk vreemd is, als het aantal blunders in ogenschouw wordt genomen nadat Pollard ontdekt was. Alleen omdat de Israëliërs Pollard de toegang tot de diplomatieke vestiging ontzegden, zorgde ervoor dat hij alsnog gearresteerd en levenslang kreeg in de VS. Hij was echter bijna ontsnapt.

Blunders

Het is daarom niet gek dat inlichtingendiensten een gebrek aan bescheidenheid vertonen. Vele aanslagen zijn voorkomen, wordt vaak beweerd, maar helaas kunnen de diensten geen details geven. Het klinkt als Pollard, op bezoek bij Olive, die breed uitmeet dat hij die en die kent op de Zuid-Afrikaanse ambassade en of hij die moet werven als spion. Olive was werkzaam voor de NCIS. Pollard bezocht hem voordat hij werd ontmaskerd. Zijn eigen gebrek aan actie in relatie tot de twijfels over Pollard toont aan dat geen enkel bureaucratisch systeem perfect is, ook niet dat van inlichtingendiensten.

Het is niet verbazingwekkend dat de carrière van Pollard bezaaid is met blunders. Hij werd dan wel afgewezen door de CIA, maar waagde vervolgens een gokje bij een andere dienst en had geluk. Hij werd bij de NIS aangenomen en kroop zo langzaamaan in de organisatie. De fouten die bij het aannamebeleid en bij de evaluaties van Pollard zijn gemaakt, worden door Olive gepresenteerd als op zichzelf staand, maar de hoeveelheid blunders en gebrekkige administratie lijken zo talrijk dat het geen toevalstreffers zijn.

Bij elke promotie of overplaatsing lijkt slechts een deel van zijn persoonsdossier hem te volgen. De NIS wist vanaf het begin niet dat Pollard eerder door de CIA werd afgewezen. Als zijn toegang tot geheime documenten wordt ingetrokken, wacht Pollard net zo lang tot bepaalde medewerkers zijn overgeplaatst of vertrokken. Hij wordt dan wel afgeschilderd als een verwend kind dat met geheimen speelt, regelmatig moet Olive echter toegeven dat Pollard een briljant analist is. Pas in de laatste maanden van zijn spionage-activiteiten, lijdt zijn werk onder de operatie om zoveel mogelijk documenten naar buiten te smokkelen.

Waarom Pollard de Amerikaanse overheid schade toebracht, wijdt Olive vooral aan zijn joodse afkomst. Niet dat de schrijver alle joodse Amerikanen verdenkt, maar een belangrijke reden voor het fanatiek lekken wordt verklaard aan de hand van Pollard’s wens om naar Israël te emigreren. Olive gaat echter voorbij aan het geld dat de spion aan zijn activiteiten verdiende. Aanvankelijk 1.500 dollar per maand, na een paar maanden 2.500 en twee volledig verzorgde reizen met zijn vrouw naar Europa en Israël en tot slot een Zwitserse bankrekening met jaarlijks een bonus van 30.000 dollar.

Los van de Zwitserse rekening schat de Amerikaanse overheid dat Pollard rond de 50.000 dollar aan zijn spionagewerk heeft overgehouden. Eigenlijk niet eens veel in vergelijking met de één miljoen documenten die hij leverde. De onderhandelingen over het geld maken echter duidelijk dat Pollard wel degelijk geïnteresseerd was om zoveel mogelijk te verdienen. De prijs werd gedrukt omdat de Israëliërs niet erg toeschietelijk waren en Pollard ze sowieso wilde helpen.

Afkomst

Zijn joodse afkomst zat hem in de weg, want waarschijnlijk had hij alleen al voor het tiendelige boekwerk Radio-Signal Notations (RASIN) 50.000 dollar kunnen krijgen. Uiteindelijk blijkt Pollard een gewoon mens die de verlokking van het geld niet kon weerstaan. Andere agenten zijn hem voorgegaan en hebben zijn voorbeeld gevolgd.

Het nadeel van zijn afkomst blijkt ook uit het feit dat hij zijn Israëlische runner een ‘cadeautje’ gaf. Aviem Sella had mee gevochten in de zesdaagse Yom Kippur oorlog en was een van de piloten die de Iraakse kernreactor in Osirak bombardeerde. Pollard gaf hem destijds satellietbeelden van die aanval. Sella wordt nog steeds gezocht voor Verenigde Staten voor spionage.

De operatie werd door een andere veteraan, Rafi of Rafael Eitan, geleid. Onder diens leiding spoorde de Mossad Adolf Eichmann op. Eitan en Sella werden rijkelijk beloond voor hun werk met Pollard, maar moesten hun promoties inleveren omdat de Amerikanen eind jaren ’80 furieus reageerden. Na de arrestatie van Pollard beweerden de Israëliërs dat ze helemaal niet zoveel documenten hadden gekregen van de spion en de onderhandelingen over teruggave uiterst stroef waren verlopen.

Uiteindelijk werd maar een fractie van de documenten teruggegeven aan de Amerikanen. De Israëliërs waren vooral bezig om na zijn veroordeling Pollard vrij te krijgen. Premier Nethanyahu sprak vorig jaar de Knesset toe over het lot van Pollard, terwijl de Israëlische ambassadeur in de VS hem juli 2011 bezocht in de gevangenis.

Tot nu toe lijken de Amerikanen niet van zins om hem vrij te laten. Na de veroordeling van Pollard kwam de campagne Free Pollard op gang. Zijn vrouw verdween uit beeld. Niet alleen Israëliërs nemen deel aan de campagne, maar ook Alan Dershowitz, professor aan de Harvard Law School en andere academici. In het laatste hoofdstuk More sinned against than sinning beschrijft Olive enkele andere spionnen die documenten verkochten aan buitenlandse mogendheden.

Capturing Jonathan Pollard was nog niet gepubliceerd toen de stroom Wikileaks-documenten op gang kwam. Die documenten laten echter zien dat een waterdicht systeem niet bestaat en dat mensen voor geld of om andere redenen geheime stukken lekken. De Wikileaks-documenten onderstrepen dat er sinds de jaren ’80 weinig is veranderd. Met als enige verschil de hardvochtige wijze waarop verdachte Manning in deze zaak wordt behandeld en de gebrekkige aandacht die hij krijgt van professoren en andere betrokkenen bij de Wikileaks-documenten.

Capturing Jonathan Pollard: How One of the Most Notorious Spies in American History Was Brought to Justice. Auteur Ronald J. Olive. Uitgeverij US Naval Institute Press (2006).

Find this story at 19 juni 2012

Find this story at 19 juni 2012 als pdf

An American intelligence analyst, who was jailed in 1987 for spying for Israel, gave his spy handlers information on Pakistan’s nuclear weapons program, according to declassified documents. Former United States Navy intelligence analyst Jonathan Jay Pollard is currently serving a life sentence for selling classified information to the Israeli government between 1985 and 1987. On December 14, the Central Intelligence Agency declassified its official damage assessment of Pollard’s espionage, who some counterintelligence officials believe was the most prolific mole that ever spied on the US government for a foreign country. This was the second time that the CIA declassified the document, titled The Jonathan Jay Pollard Espionage Case: A Damage Assessment, following an appeal by George Washington University’s National Security Archive. Even though this latest version of the declassified document is still heavily redacted, it contains some new information. One new revelation is that Pollard’s Israeli handlers specifically asked him to acquire intelligence collected by the US government on the Pakistani nuclear weapons program. In a section titled “Implications of Compromises: What Israel Gained from Pollard’s Espionage”, the CIA assessment states that Pollard focused on “Arab and Pakistani nuclear intelligence” and gave his Israeli handlers information on a secret Pakistani “plutonium reprocessing facility near Islamabad”. Further information in the declassified report about this subject is completely redacted. The question is, what kind of information on Pakistan’s nuclear weapons program did Tel Aviv acquire from Pollard? According to A.Q. Khan, the so-called father of the Pakistani nuclear bomb, Islamabad was able to detonate a nuclear device “within a week’s notice” by as early as 1984. IntelNews has also reported that the US was aware of Pakistan’s plans to build the bomb in the 1970s and had been working along with other Western countries, including the United Kingdom, to prevent Pakistan’s covert attempts to purchase ‘gray area’ technologies for its nuclear weapons program. In 2009, Imtiaz Ahmad, former director of Pakistan’s Inter-Services Intelligence directorate, spoke of a 1979 ISI operation called RISING SUN, which involved the alleged unmasking of Rafiq Munshi, a US-trained Pakistani nuclear scientist, who Ahmed says was a CIA agent. The operation also resulted in the exposure of several undercover CIA agents, posing as diplomats, stationed in the US embassy in Islamabad and the consulate in Karachi. Another question is whether Israel knew by 1987 that CIA operations against the Pakistani nuclear weapons program ended soon after Ronald Reagan was elected US President. His administration actively supported the Pakistani nuclear program in light of Pakistan’s adversarial relationship with the Soviet Union.

December 18, 2012 by Joseph Fitsanakis 2 Comments

By JOSEPH FITSANAKIS | intelNews.org |

Find this story at 18 December 2012

Jantje Beton zet de sponsorovereenkomst met beveiligingsbedrijf G4S Cash Solutions Nederland stop. Dit omdat het hoofdkantoor van het bedrijf G4S in de media werd beschuldigd van betrokkenheid bij de beveiliging van Israëlische gevangenissen waar Palestijnse politieke gevangenen onterecht vast zouden zitten. Dat meldde Jantje Beton.

De partijen besloten na goed overleg dat het „onwenselijk” was om te blijven samenwerken.

…

ma 24 dec 2012, 16:09

Find this story at 24 December 2012

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.

MPs say decision is ‘unbelievable’ and they should be banned after London 2012 fiasco
G4S failed to recruit enough staff and more than 10,000 troops had to be drafted in at the last minute
Bosses say decision proves Government recognises they can ‘still win business’

Bungling Olympic security firm G4S is set to be offered another gold-plated Government contract despite its failure to provide enough staff for London 2012.

The company, which MPs want blacklisted from taxpayer-funded deals because the Army had to rescue it this summer, has now been shortlisted to help in several call centres.

G4S has been picked by the Department for Work and Pensions above 16 other firms and now looks likely to help advise the public on benefits.

Scandal: G4S’s mishandling of its Olympic security contract led to the military being called in, but it has now been shortlisted for another taxpayer-funded deal

Its inability to cope with an Olympics security contract meant that 18,000 troops and 12,000 police were drafted in to form the ‘ring of steel’ around venues that G4S had promised, causing national outrage.

G4S signed a £284million deal to provide 10,400 Games security guards, but just 16 days before the opening ceremony it admitted it had only fulfilled 83 per cent of contracted shifts.

Laughing: G4S boss Nick Buckles managed to keep his £5.3m a year job despite the embarrassing problems this summer

Politicians have today vented their fury at the news.

Shadow sports minister Clive Efford said: ‘This is unbelievable after the way they let down the country.’

Tory MP Patrick Mercer and former Army officer added: ‘I would be deeply concerned about further taxpayers’ money being spent on the firm that caused such chaos.’

But despite their catastrophic failings this summer G4S, which offers a wide range of services, not just security, said they could do the job.

Sean Williams, managing director of its employment support services arm, said the decision showed it could ‘still win business’.

‘We’ve done a massive amount of work for the Government over the past few years and we hope the Government recognises that,’ he added.

G4S look set to run call centres linked to the Coalition’s roll out of its Universal credits system.

The six main benefits will be rolled into one over the next five years and G4S staff could help answer calls from the public.

A DWP spokesperson said: ‘Framework agreements with six suppliers will allow DWP to procure contact centre requirements over the next four years, if needed.

‘DWP’s own call centres remain the primary point of contact for claimants and there is no guaranteed work for any suppliers on the Framework.’

Changes: British soldiers were denied holiday and brought back from warzones to fill in for G4S

G4S SIGNS UP NEW DIRECTORS TO SURE UP BUSINESS

G4S announced the appointment of three new directors today as the security group looks to move on following its Olympics Games contract fiasco.

ITV chief executive Adam Crozier and Paul Spence, who has served on Capgemini’s management committee, will join the G4S board next month, while Tim Weller, chief financial officer of Petrofac, will start in April.

The non-executive appointments replace Bo Lerenius and Paul Condon, who will retire from the company’s board in June following nine years service.

Shares in the FTSE 100 Index group were 3 per cent higher today.

The head of the bungling security firm kept his job despite an independent review finding the company guilty of ‘mishandling’ its Olympic contract.

…

By Martin Robinson

PUBLISHED: 13:31 GMT, 18 December 2012 | UPDATED: 17:49 GMT, 18 December 2012

Find this story at 18 December 2012

© Associated Newspapers Ltd

Move comes as MPs and MSPs table questions to ministers after Guardian revealed ties between British and Maldives police

The Maldives police service is accused of serious and persistent abuses. Photograph: Ibrahim Faid/AFP/Getty Images

Foreign Office ministers are to raise serious concerns about human rights abuses in the Maldives after a Guardian investigation revealed close ties between the British and Maldives police.

Alistair Burt is to pressure the Maldives government to tackle serious and persistent abuses by its police service, including attacks on opposition MPs, torture and mass detentions of democracy activists, on an official visit next month.

MPs and MSPs are tabling questions to the foreign secretary, William Hague, and ministers in the Scottish government about disclosures in the Guardian that at least 77 police officers in the Maldives, including the current commissioner, Abdulla Riyaz, were trained by the Scottish Police College.

The college did not train Maldives officers in public order policing, but did include courses on human rights. Sources in the Maldives said a number of officers directly implicated in the recent violence were trained at the college, at Tulliallan in Fife.

Tory and Labour MPs at Westminster and MSPs active in a cross-party human rights group at Holyrood said the Foreign Office and Scottish ministers should immediately review those contracts.

The Guardian can also disclose that the Scottish Police college could soon extend its role in the Maldives by helping run degree courses for a new policing academy, despite the growing international condemnation of Maldives police conduct over the last 10 months.

The college and the Foreign Office are considering a formal proposal to supply teaching to the new academy. The Maldives president, Mohammed Waheed Hassan, who took power in February after the police helped to force the first democratically elected president, Mohamed Nasheed, from office, has used that deal to defend his regime’s track record on human rights.

In October Waheed wrote directly to senior public figures, including the airlines owner Sir Richard Branson and musician Thom Yorke, who had signed an open letter to the Guardian condemning his regime’s conduct, claiming that Scottish police were helping to reform policing in the Maldives.

John Glen MP, the parliamentary private secretary to the communities secretary, Eric Pickles, and a supporter of the opposition Maldives Democratic party, said he would be raising “grave concerns” that Waheed was using the Scottish Police college’s involvement to manipulate international opinion, in the Commons and directly with Burt.

Glen said: “There are grave implications for the Scottish Police college, which is in danger of being taken for a ride by a regime which is blatantly trying to legitimise the quality of its police force on the back of the established reputation of Scottish policing.”

John Finnie MSP, who chairs the Scottish parliament’s cross-party human rights group and is a former police officer, said he had written to Hague asking him to reconsider the training deal until democracy and civil liberties had been restored in the Maldives.

Finnie has also tabled questions to Kenny MacAskill, the Scottish justice secretary, asking whether he had any powers to stop the college training police in oppressive regimes, and would be raising the Guardian’s investigation with Stephen House, chief constable of the new single police force for Scotland.

…

Severin Carrell, Scotland correspondent
guardian.co.uk, Wednesday 19 December 2012 07.00 GMT

Find this story at 19 December 2012

© 2012 Guardian News and Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved.

Scottish Police College and former officers have trained some of the Maldives police facing allegations of brutality against pro-democracy protesters, opposition MPs and journalists

Maldivian policemen block protesters after the ‘coup d’etat’ in February, when the island nation’s first democratically elected president, Mohamed Nasheed, stepped down. Photograph: Ibrahim Faid/AFP/Getty

The Maldives are marketed as a tourist paradise; a chain of idyllic coral islands with golden, palm-fringed beaches, where holidaymakers can bathe undisturbed in the warm, crystal-clear seas of the Indian Ocean.

But that image has been challenged by a series of damning reports by human rights investigators. They accuse the Maldives police service (MPS) of serious, repeated civil rights abuses against pro-democracy protesters, opposition MPs and journalists.

Violence in the Commonwealth nation sharply escalated this year after the forced departure of the Maldives’ first democratically elected president Mohamed Nasheed, in February. Human rights agencies believe that the alleged coup, and the violence since then, has shattered the islands’ slow, fragile journey to democracy.

That conflict, which has reportedly led to the mass detention of 2,000 opposition activists, assaults and arrests of 19 opposition MPs, as well as sexual assaults, torture and the indiscriminate use of pepper sprays – including twice against ex-president Nasheed, has raised significant questions about the role of British police in training and advising the islands’ controversial police service.

Opposition groups, Amnesty International and senior officials in the reformist Nasheed government, including the former high commissioner to the UK and the former chair of the Maldives’ police integrity commission, have told the Guardian about their serious concerns over the UK’s role.

They believe significant contradictions have emerged in the UK’s dealings with the Maldives police, which threaten to damage the UK’s reputation in south Asia.

Farah Faizal, the former Maldives high commissioner to the UK and a member of the UK-based Friends of the Maldives pressure group, said: “If they’ve been providing training all these years and the MPS in Maldives are carrying out all these brutal attacks on people then there are obviously questions for them [whether] it is the right training they’ve been getting.”

Opposition activists say the UK has been aware about the police force’s troubled reputation for years: senior British officers raised serious anxieties about human rights standards more than five years ago.

After a fact-finding mission in 2007, one senior retired Scottish officer, John Robertson, described the force’s special operations command as an “openly paramilitary organisation” and a “macho elite … most of whom lack basic police training”.

In 2009, two senior British officers recruited by British diplomats – Superintendent Alec Hippman of Strathclyde police and a former inspector of constabulary for England, Sir David Crompton, made a series of recommendations to improve policing, after discovering the Maldives police service was poorly equipped for modern policing.

After policing improved during Nasheed’s three-year term of office, the MPS has been heavily implicated in the violent, alleged coup when Nasheed was deposed in February this year. He stepped down – alleging that he was forced to at gunpoint – after several days of brutal clashes between the police, the Maldives’ military, senior members of Nasheed’s Maldives Democratic party and pro-democracy campaigners.

That violence has continued since the alleged coup, raising allegations that the opposition Maldives Democratic party is being suppressed before fresh but unconfirmed elections are due to take place next year.

That alarm intensified after former president Nasheed was arrested in October for allegedly arresting a judge, and ignoring a travel ban and several of his MPs were arrested on a private island for allegedly drinking alcohol.

In July, Amnesty International described the situation there as a “human rights crisis” following “a campaign of violent repression [which] has gripped the country since President Mohamed Nasheed’s ousting in February 2012.” Its report, The Other Side of Paradise, concluded “there are already signs that the country is slipping back into the old pattern of repression and injustice.”

Opposition groups are alarmed that former police officers acting privately and the Scottish Police College (SPC), backed by the Foreign Office, have continued training MPS officers and advising the force during a period of intense political conflict and mounting allegations of human rights abuses.

Faizal said she had been pressing the Foreign Office to take much tougher action on human rights in the islands. “I would hope they would definitely review what they’ve been doing because somebody has been paying for this: they should dramatically review what they’ve been doing and they need to tell these people in the MPS if they want to continue their relationship, they must be seen to be policing rather than act like thugs, just going around and beating people.

“They have to be a credit to the Scottish Police College if they do well, but right now, how the MPS is behaving is absolutely shocking.”

An investigation by the Guardian has found that Scottish police forces and the SPC have been closely involved in training Maldivian police, including its current commissioner, Abdulla Riyaz, for more than 15 years – when the Maldives were dominated by the unelected, autocratic President Abdul Mamoun Gayoom.

Since then, more than 67 MPS officers have been trained at the college at Tulliallan in Fife, their fees helping the SPC earn millions of pounds of extra income from external contracts. In 2009-10, the college received £141,635 from training MPS officers. The SPC said those fees did not make a profit, but was breakeven income.

The course, a diploma in police management in which human rights was “covered”, was taken by 67 Maldives officers. A separate group of MPS officers were also given human rights training in 2011, the college said. At least 10 middle- and senior-ranking Maldives officers are believed to have attended previously.

Links between Scottish and Maldives police began in 1997 when Riyaz and three other officers – then part of the Maldives’ military national security force, which ran all internal policing before a civilian police service was set up in 2003, had a five-month visit to Scotland the Highlands and islands.

Seconded to the Northern constabulary, Riyaz spent a month in the Western Isles and four months in Inverness, before taking a postgraduate diploma in alcohol and drugs studies at Paisley University in 1999. That tour of the Highlands was seven years before Gayoom, reacting slowly to pressure from its allies, including the UK government, split up his national security force into a military arm and a civilian police service in 2004. In January 2007, as Gayoom came under growing pressure for democratic reforms, including relinquishing his control over the judiciary, the police and state prosecution service, the SPC signed its open-ended training deal with the MPS.

The Foreign Office admitted it had “serious concerns” about the alleged police brutality and was pressing President Mohammed Waheed Hassan, to tackle the problem but added: “Targeted police capacity-building programmes can lead to increased police professionalism, responsiveness and accountability.

“Although progress is not always swift, we judge that UK engagement can make a positive contribution to consolidation of democracy and respect for human rights.”

The Scottish Police Services Authority (SPSA), which runs Tulliallan, admitted it does not monitor policing in the Maldives, or check on how its former students perform, and admitted it had no knowledge of the critical report by Robertson from 2007. It said that monitoring links with the Maldives was the Foreign Office’s responsibility, through the British high commission in Sri Lanka.

John Geates, the interim chief executive of the SPSA and the former police college director who signed the original deal with the Maldives in 2007, defended its relationship with the force.

“We believe that sharing our wealth of experience and expertise is a positive way of contributing to the development and delivery of fair and effective policing across the world,” Geates said.

“We are passionate about showing other police forces how to deliver community policing by consent which, by its nature, means the college does not work with western democracies where that culture and ethos already exists.”

Bruce Milne, a former head of training and educational standards at Tulliallan college and retired chief superintendent, now works in the Maldives as a private consultant through his firm Learning & Solutions, but there are differing accounts about his work there.

Milne, who left Tulliallan in June 2010, initially signing a deal to provide training up to degree level with a private corporate security firm set up by Riyaz called Gage Pvt, and an organisation called the Centre for Security and Law Enforcement Studies.

According to Gage’s Facebook page, that deal was signed at a famous Maldives tourist resort called Sun Islands in December 2011, when Riyaz was not working for the Maldives police. Formerly an assistant commissioner, Riyaz had been sacked in early 2010 during Nasheed’s presidency for alleged fraud. He was reinstated as commissioner in February 2012, after Nasheed was deposed.

Riyaz told the Guardian that the deal signed last December lapsed after he rejoined the police. Milne’s company website said his firm “is in the process of forming a partnership with the MPS to create and support the Institute for Security and Law Enforcement Studies (Isles), in affiliation with the Scottish Police College, a world-renowned police training establishment.”

The college denied that. It said: “There is no formal affiliation between Learning & Solutions and the SPC in relation to the Maldives.”

Milne refused to discuss his dealings with the MPS with the Guardian, but his profile on the social networking site LinkedIn states he has been “responsible for the provision of advise [sic] on organisational development to the Commissioner of Police and to provide assistance and direction in the development of Isles, a professional institute offering competitive education and training for police and security staff in the Maldives”.

Superintendent Abdul Mannan, a spokesman for the MPS, denied that Milne was working with the MPS. He said: “Learning & Solution [sic] is working with Police Co-operative Society, a co-operative society registered under the Co-operative Societies Act of Maldives, and not MPS, to deliver a BSc course through Isles.

“Learning and Solutions is one out of the many foreign partner institutions working with Polco to deliver courses through Isles and Polco welcomes all interested parties to work in partnership to help Maldives deliver its security and justice sector training needs.”

Mannan said the MPS was committed to improving the force’s standards and its human rights record; it now had an internal police standards body that was modernising its policies and procedures. The force was “trying to professionalise the organisation and solid international partners are helping us achieve this goal.

…

Severin Carrell, Scotland correspondent
The Guardian, Monday 17 December 2012 19.01 GMT

Find this story at 17 December 2012

© 2012 Guardian News and Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved.

De elektronische nieuwsbrief van Buro Jansen & Janssen

Mocht u een interessant artikel hebben over uw confrontatie met politie en justitie, een nieuwe wetgeving, onderzoek of scriptie mail het ons, info@burojansen.nl.

01 Inhoudsopgave
02 Paul IJsbrand Kraaijer, van buttonboy tot spion
03 De Psyche van een Mol (onderzoek)
04 Wilt u voor ons komen fotograferen?
05 Informant bij de Black Panters
06 Crowd Digging: de Nederlandse Cables
07 nieuwsblog.burojansen.nl
08 De affaire Gardiner
09 De rubricering van staatsgeheimen
10 Donateurs gezocht

In deze nieuwsbrief aandacht voor Paul Kraaijer die op 4 juni 2011 in een interview in de Telegraaf vertelde vijfentwintig jaar voor de inlichtingendienst te hebben gewerkt. Zijn bewering is onder de loep genomen, en hoewel er nog procedures lopen in dit nummer alvast de eerste resultaten van het onderzoek. Verder fotografen die benaderd worden om voor de geheime dienst kiekjes te maken, een onderzoeker die beweert dat de ‘wapenman’ van de Black Panters informant van de FBI was, een oude publicatie over de affaire Gardiner, presentatie van het Jansen & Janssen nieuwsblog en … Crowd Digging, de Nederlandse Cables, doet u mee aan ons Wikileaks onderzoek?

Steun Janssen ook in 2013
Maak het werk van Jansen & Janssen mogelijk. Draag bij aan het werk van Jansen & Janssen. Wordt donateur. ING rekening 603904 ten name van Stichting Res Publica te Amsterdam. Jansen & Janssen is ANBI, giften zijn aftrekbaar (IBAN: NL56 INGB 0000 6039 04, BIC: INGBNL2A).
Wat staat nog op de agenda voor volgend jaar?
– vier een elektronische nieuwsbrieven
– eindelijk het afronden van het onderzoek naar preventief fouilleren
– een magazine over preventief fouilleren
– Engelstalige versie van magazine over Europese politie en justitie samenwerking
– een website over veilig internetten
– een website over de inlichtingendiensten waarbij zowel de artikelen van Jansen, het onderzoek als de stukken die op dit moment openbaar worden gemaakt samenkomen. Met een aantal mensen proberen wij het archief van de inlichtingendiensten openbaar te krijgen
– een onderzoekswebsite over de Engelse politieinfiltrant Mark Kennedy
– een project website waarbij wij de informatie achter de Wikileaks cables boven tafel proberen te halen met de hulp van u
– natuurlijk meer wobverzoeken, inzage verzoeken, verhalen en onderzoek.
– en het zo goed en zo kwaad bijhouden van de websites die we al hebben.

Al 25 jaar diepgravend, kritisch en doortastend burgerrechten onderzoek. Buro Jansen & Janssen gewoon inhoud

Op 3 juni 2011 kondigde De Telegraaf de onthulling van een informant in extreem-linkse kringen aan. Met op de achtergrond de zee is in een korte video te zien hoe John van den Heuvel een man interviewt die zegt dat hij 25 jaar voor de inlichtingendienst heeft gewerkt. Dezelfde dag is de naam van de persoon in de video bekend: Paul IJsbrand Kraaijer. Vervolgens verschijnen er twee artikelen over het leven van Paul Kraaijer op 4 en 6 juni 2011.

In de weken die volgen gaat de discussie in de media en op internet vooral over de dubbelrol die Kraaijer al die jaren zou hebben gespeeld: journalist en informant. Er ontstaat ophef over zijn informantenrol en in Suriname, waar Paul thans woont, wordt hij door de journalistenvakbond en zijn werkgever aan de kant gezet. Vervolgens probeert Kraaijer nog zijn verhaal in boekvorm uit te brengen, maar als uitgevers geen interesse tonen, zet hij het op het internet. ‘Het dubbelleven van een AIVD-infiltrant/informant’ is in wezen een uitgebreide versie van de artikelen in De Telegraaf, veel nieuwe feiten staan er niet in.

Hier volgt een korte schets van het onderzoek en de conclusies. Het volledige onderzoek is als pdf te downloaden of de website van Jansen & Janssen te lezen.
lees meer

UNITED STATES EMBASSY THE HAGUE, THE NETHERLANDS
Security Message for U.S. Citizens: Crime in Wassenaar and Police Searches in Rotterdam
November 27, 2012

The U.S. Mission to The Netherlands informs U.S. citizens of increased crime in Wassenaar and new police search procedures in Rotterdam.

Wassenaar

According to police officials, non-violent residential crime is up significantly throughout Wassenaar, compared with the previous two years.

Criminal activity can occur anywhere, however police have noted a particular increase in residential burglaries in the South Wassenaar area and vehicle break-ins in the central portion of Wassenaar. U.S. citizens and expatriate residences are not specifically targeted. Instead, the criminals seem to be targeting residences that appear to be empty or unoccupied. Car thieves are targeting expensive vehicles with airbags, GPS units, and other valuables.

Although the State Department rates residential crime throughout The Netherlands as low, the Embassy’s security team recommends that you periodically review security procedures at your residence and vehicle — locking doors and securing accessible windows, turning on exterior lights after dark, not keeping valuables in view in your car, parking your car in a well-lighted area, and being aware of your surroundings.

Rotterdam

We also call your attention to changes in police procedures in Rotterdam. The Mayor of Rotterdam has authorized police to search any person in public areas in the center of Rotterdam and in the suburbs of Carlois and Hoogvliet for possession of weapons or ammunition; vehicles, packages, and suitcases are also subject to police search. This policy began on November 5, and will remain effective until February 1, 2013 (for Carlois and Hoogvliet) and until April 1, 2013 (for Rotterdam). The Embassy’s security team encourages U.S. citizens, if stopped, to cooperate fully with law enforcement officers.

General security information

U.S. citizens in The Netherlands are reminded, in general, that if at any time you feel threatened or in danger, please call the Dutch authorities immediately by dialing 1-1-2 for emergency service response from Dutch police, rescue, and fire departments.

We strongly recommend that U.S. citizens traveling to or residing in The Netherlands enroll in the Department of State’s Smart Traveler Enrollment Program. Enrollment gives you the latest security updates, and makes it easier for the embassy or nearest consulate to contact you in an emergency. If you don’t have Internet access, enroll directly with the nearest U.S. embassy or consulate.

We also recommend you regularly monitor the Department’s website, where you can find current Travel Warnings, Travel Alerts, and the Worldwide Caution. You can also read the Country Specific Information for The Netherlands.

Contact the embassy or consulate for up-to-date information on travel restrictions. You can also call 1-888-407-4747 toll-free in the United States and Canada or 1-202-501-4444 from other countries. These numbers are available from 8:00 a.m. to 8:00 p.m. Eastern Time, Monday through Friday (except U.S. federal holidays). Follow us on Twitter and Facebook, and download our free Smart Traveler iPhone App to have travel information at your fingertips

The U.S. Consulate General in Amsterdam is located at Museumplein 19, 1071 DJ, Amsterdam and is open from 8 AM to 4:30 PM. If you are a U.S. citizen in need of urgent assistance, the emergency number for the Consulate is (31) (0)70-310 2209.

US Consulate General Amsterdam
Museumplein 19
1071 DJ Amsterdam
http://amsterdam.usconsulate.gov/
https://www.facebook.com/U.S.ConsulateGeneralAmsterdam
Tweets by ConGenAMS

This e-mail is sent to Americans and others registered with the Consulate. For more on the State Department’s Smart Traveler Enrollment Program or to unsubscribe or change your registration, visit this link: https://step.state.gov/step/
The sending e-mail address is not monitered. To contact the Consulate, please e-mail us at USCitizenSerivcesAMS@state.gov

Bij elke thuiswedstrijd is er in De Kuip een videoteam van de politie aanwezig. De heren (en soms dame) beschikken over een videocamera en een enorme telelens. Gedurende de gehele wedstrijd maken zij honderden, wellicht duizenden foto’s van Feyenoord-supporters. Wie niets doet heeft niets te verbergen gaat in deze echter niet op. Na de wedstrijd worden de foto’s uitgelezen waarbij een gedeelte netjes wordt gearchiveerd. U en ik zitten zonder hiervan op de hoogte te zijn gesteld, onschuldig en wellicht zonder strafblad, in een politiedossier. In Nederland (en dus niet in één of andere bananenrepubliek) ben je onschuldig tenzij het tegendeel wordt bewezen. Met andere woorden: dergelijke dossiers behoren niet te bestaan.

Feyenoord werkt hier vrolijk aan mee. Enerzijds onder druk van de convernant partners (politie Rotterdam-Rijnmond, Openbaar Ministerie en de gemeente Rotterdam), anderzijds omdat ook zij willen weten wie te gast zijn in stadion Feijenoord. Zo beschikt Feyenoord over een uitgebreid videosysteem in en rondom het stadion. Maar het wordt pas vervelend als er informatie uitwisseling plaatsvindt tussen Feyenoord en de convernant partners.

Vanochtend presenteerde Feyenoord, vanwege 12-12-’12 een FANCAM. Niet alleen kunnen er prijzen worden gewonnen (al we zien liever dat er een supportersraad wordt gerealiseerd) maar ook kan iedereen zichzelf zoeken en ‘taggen’ via facebook, twitter of email dankzij een 360 camera met een hoge zoom kwaliteit.

Hoe makkelijk willen we ze het maken als we de ‘term of condition van FANCAM’ moeten geloven…
We collect information about you such as: your full name, e-mail address, postal/zip code, mobile number, identification number and any other information you may choose to provide to us (“Personal Data”). The Personal Data collected from you will be stored together with your log-in details to form your FANCAM profile.
We may add information to your profile that we receive from the Event Partners or which we collect by virtue of your use of the FANCAM Photo, FANCAM Websites or any related FANCAM service, such as your log-in history;
we may use the information we have collected from you to compile non-personally identifiable and/or aggregated statistics about your use of our FANCAM services and products and we may share such aggregated information with third parties;
Please note that even after the FANCAM profile has been de-activated, we shall keep a record of your FANCAM profile for a period of 3 (three) years after it has been terminated for our records. However, we shall no longer process any of your Personal Data.

Gepubliceerd op 12 December 2012 – 16:00

Find this story at 12 December 2012

In light of the sensational revelations from double-agent Morten Storm, the justice minister wants PET to report to parliament about the use of civilian agents
Following the uproar created by the numerous revelations from former PET secret-agent Morten Storm, the justice minister, Morten Bødskov (Socialdemokraterne), is now calling for parliament to have more control over the domestic intelligence agency.

In an interview with Berlingske newspaper, Bødskov said that he is seeking increased powers for parliament’s Kontroludvalg, a committee established in 1964 to oversee PET.

The move comes in response to the many questions that have arisen about PET’s actions following Storm’s decision to contribute to a series of articles in Jyllands-Posten newspaper that chronicled his time as a PET double-agent [9]. Storm says he assisted PET in tracking al-Qaeda terrorist Anwar al-Awlaki for the American intelligence agency, the CIA, which clearly had the intention of assassinating him. Storm also claims to have arranged a Western wife for al-Awlaki [10], who was sent to Yemen with tracking equipment placed in her luggage by PET without her knowledge. He also alleges that PET attempted to buy his silence [11] by offering him 25,000 tax-free kroner a month for the next five years if he promised to keep quiet about his role in the hunt for al-Awlaki.

After Storm’s claims made an international splash, numerous politicians and human rights organisations demanded investigations into PET [12].

Among those wanting answers was Enhedslisten’s Pernille Skipper, whose party had called Bødskov in for an “open meeting” scheduled for today.

“This case is so complex that anyone can see that we need some answers,” Skipper told Politiken newspaper last month. “There are two central elements we need to have answers to. One is whether PET has helped the CIA with a plan to kill somebody rather than have him put in front of a court. The other is now whether PET has also used an innocent person as live bait. That’s not just a violation of rules, it is completely morally reprehensible.”

Bødskov’s move would give Kontroludvalget insight into PET’s use of civilians as agents – something that elected officials have not historically had.

“It is important for the government to have some peace of mind around these questions in parliament,” Bødskov told Berlingske. “Therefore, as something completely new, we will see to it that parliament’s Kontroludvalg receives notifications on PET’s use of civilians as agents.”

…

November 22, 2012 – 05:55
Justin Cremer [8]

Find this story at 22 November 2012

Copyright © 2011 . All Rights Reserved. Website built by Alexander Worziger, Alexander Unedited

Berlin – Bundesfinanzminister Wolfgang Schäuble steht nach seinem Auftritt im NSU-Untersuchungsausschuss des Bundestags in der Kritik. Der Ausschussvorsitzende Sebastian Edathy warf dem damaligen Innenminister Desinteresse an der Aufklärung der Morde vor. Schäuble habe sich für die Sache so gut wie gar nicht interessiert, sagte der SPD-Politiker dem RBB-Inforadio. Zudem seien 2006 in Schäubles Ministerverantwortung gravierende Fehlentscheidungen getroffen worden. Unter anderem habe man die Abteilungen für Links- und Rechtsextremismus beim Verfassungsschutz zusammengeführt.

15.12.12

Find this story at 15 December 2012

© Axel Springer AG 2012 – Alle Rechte vorbehalten

zBerlin – Der frühere Bundesinnenminister Wolfgang Schäuble (CDU) war als Zeuge vor den NSU-Untersuchungsausschuss des Bundestages geladen worden – und wies eine Mitverantwortung für Ermittlungspannen bei der Aufdeckung der Zwickauer Terrorzelle von sich.

„Ich kann nichts erkennen, was mich in irgendeiner Weise belasten würde“, sagte der heutige Bundesfinanzminister.

Ein Minister greife in der Regel nicht in Einzelentscheidungen seiner Behörde ein – er übernehme stattdessen Führungsaufgaben. Er selbst habe sich nicht als „oberster Polizist im Land“ gesehen. „Deswegen bin ich mit diesen schrecklichen Morden amtlich nur sehr marginal befasst gewesen“, sagte der Minister.

Schäuble wies in der Anhörung auch Vorwürfe zurück, er habe die Ermittlungen erschwert, indem er 2006 dem Bundeskriminalamt (BKA) die Ermittlungen nicht übertragen habe. „Ich kann mich nicht erinnern, dass mir ein solcher Vorschlag gemacht worden ist”, sagte der Bundesfinanzminister.

Der Ausschuss argumentierte, dass die Ermittlungen des BKA einen zweiten Blick gebracht hätten und dadurch unter Umständen hilfreich gewesen wären.
NSU-Akten-Affäre

Ungeheuerliche Ermittlungspannen bei der Zwickauer Terrorzelle. BKA-Chef Zierke sagte vor dem Untersuchungsausschuss: „Wir haben versagt”.
mehr…

Schäuble verteidigte vor dem Ausschuss auch die Zusammenlegung der Abteilungen für die Bekämpfung von Links- und Rechtsextremismus beim Verfassungsschutz. Die Gefahr durch den islamistischen Terrorismus sei vor der Fußball-WM 2006 hoch eingeschätzt worden – eine zentrale Terrorbekämpfungsabteilung in Berlin sei für notwendig erachtet worden. Die Gefahr des rechtsextremen Terrors sei dadurch nicht minder berücksichtig worden.

Schäuble war von 2005 bis 2009 Chef des Innenressorts. In dieser Zeit tappten die Ermittler mit ihren Untersuchungen zur rechtsextremen Terrorzelle NSU noch völlig im Dunkeln.

Der Ausschuss befasst sich seit Beginn des Jahres mit den Verbrechen des Nationalsozialistischen Untergrunds (NSU) und den Ermittlungspannen bei deren Aufdeckung. Der Terrorzelle werden zehn Morde zwischen 2000 und 2007 an türkisch- und griechischstämmigen Kleinunternehmern und einer Polizistin zur Last gelegt. Die Gruppierung flog aber erst im November 2011 auf. Die Sicherheitsbehörden kamen ihr jahrelang nicht auf die Spur.

Unterdessen lehnte Beate Zschäpe (37) eine Untersuchung durch einen psychiatrischen Gutachter ab. Das ließ die mutmaßliche Rechtsterroristin dem Oberlandesgericht München über ihre Anwälte mitteilen, ergaben Recherchen der „Panorama”-Redaktion des NDR.

Gerichtspsychiater Henning Saß vom Uniklinikum Aachen sollte herausfinden, ob die Voraussetzungen für eine Sicherungsverwahrung von Zschäpe bestehen. Die Nazi-Braut, die bisher noch keine Aussage gemacht hat, soll ein Gespräch mit dem renommierten Psychiater abgelehnt haben.

Der emeritierte Professor Saß ist einer der bekanntesten Psychiater in deutschen Gerichtssälen. Nun soll Saß auf Grundlage der Ermittlungsakten ein erstes Gutachten erstellen. Dazu wollte das Oberlandesgericht München (OLG) keine Stellung nehmen.

…

14.12.2012 – 17:42 Uhr

Find this story at 14 December 2012

© BILD digital GmbH & CO. KG

Just days after a man was sentenced for spying for Syria, German federal prosecutors said Friday they had brought charges against a German-Moroccan national on suspicion of observing opposition members.

The federal prosecutor’s office said the 59-year-old suspect identified only as Bagdad A. was believed to have worked as an agent for the Moroccan secret services in Germany from May 2007 to February this year.

“The accused has a broad network of contacts among Moroccans living in Germany,” it said in a statement.

“In 2007, he told the Moroccan foreign intelligence service he was willing to use his contacts to provide information about Moroccan opposition members living in Germany.”

It said he remained in “constant” contact with his employers until February this year and informed them in particular about demonstrations held by opposition groups.

A spokesman for the prosecutors said the man was not currently in custody but that the authorities had determined there was little risk of flight as his family lived in Germany.

On Wednesday, a German court gave a two-year suspended jail sentence to a 48-year-old man of dual German-Lebanese nationality for spying on opponents of the Syrian regime in Germany.

…

Published: 7 Dec 12 16:34 CET

Find this story at 7 December 2012

AFP/The Local/mry

Row over unexplained Surrey death of Alexander Perepilichnyy, a key witness in fraud case of £140m in tax stolen from Russia

A security vehicle at the entrance to St George’s Hill private estate near Weybridge, Surrey in November, where Alexander Perepilichnyy died in mysterious circumstances. Photograph: Olivia Harris/Reuters

Police and anti-fraud agencies have been criticised by the alleged victim of a multimillion-pound international fraud for ignoring dossiers of evidence – including death threats and intimidation – linking the crime with the UK, months before a witness connected to the case was found dead in unexplained circumstances.

The body of Alexander Perepilichnyy, 44, was found outside his Surrey home on 10 November. His cause of death is described as “unexplained” following two postmortems, with further toxicology tests to come.

He was a key witness in a fraud case involving the theft of £140m in tax revenue from the Russian government. The alleged fraudsters are said to have stolen three companies from a UK-based investment firm, Hermitage Capital, and used them to perpetrate the fraud – leaving Hermitage in the frame for the criminal acts.

The case is known as the “Magnitsky case”, after one of Hermitage’s Russian lawyers, Sergei Magnitsky, who was found dead in a Russian prison in 2009 with his body showing signs of torture.

A motion from the parliamentary assembly of the Council of Europe said Magnitsky had been “killed … while in pre-trial detention in Moscow after he refused to change his testimony”.

Bill Browder, the founder of Hermitage Capital, has been trying to secure convictions for the death of Magnitsky, as well as those implicated in the alleged fraud against his company, for four years.

Documents seen by the Guardian show that in January and February Browder’s lawyers passed a criminal complaint to the City of London police, the Serious Fraud Office (SFO), the Financial Services Authority (FSA) and Serious Organised Crime Agency (SOCA).

The complaint alleged Britain had ties to the alleged criminal conspiracy from its earliest stages: a UK citizen, Stephen John Kelly, served as a nominee, or “sham” director, for British Virgin Islands-based offshore companies involved in liquidating the companies used to claim the allegedly fraudulent tax refunds. Separately, a crucial couriered package of evidence, used as a pretext to raid offices in Russia, was sent from UK soil.

And, significantly, the complaint alleged lawyers working in the UK for Hermitage on the case had been subject to death threats made by phone, and intimidation via surveillance of their offices.

Hermitage claim the alleged theft of the companies was carried out using documents taken from their offices during a police raid, then “representatives” of the companies engaged in an elaborate series of steps to secure a tax rebate of about £140m. The three firms, now with no assets and more than £600m of debts, were then sold on and liquidated via the British Virgin Islands.

The Conservative MP Dominic Raab wrote to the same police and anti-fraud agencies again in August also encouraging an investigation, after being contacted by Hermitage with respect to their complaints.

Raab had previously urged action in the House of Commons against individuals allegedly implicated in Magnitsky’s death, mirroring a US bill that was formally passed by the Senate on Thursday evening.

Raab also informed the Home Office last month that one of the alleged leaders of the Russian criminal gang had apparently travelled to the UK on two occasions in 2008, despite having previous convictions in relation to a multimillion-pound fraud, and asked them to investigate. He also passed details of 60 individuals allegedly involved in the plot to UK authorities to assist in monitoring of their movements.

Raab said the lack of information from any UK authorities was troubling.

“The first thing is, we don’t know about Perepilichnyy and his cause of death,” he said. “But we do know there was some sort of hit-list in Russia with his name on it and he’s obviously given evidence in these money-laundering proceedings.

“I think the key thing is the Home Office give the police all the support they can. At the moment, there’s a lack of transparency, it’s very difficult to know. We’ve got no idea if anything’s been actioned, or even how many people linked to the case have been travelling in and out of Britain. We just don’t know.”

City of London police said they had met Hermitage but had found no evidence of UK involvement in the alleged offences.

“Detectives met with the company’s solicitors and having reviewed the complaint concluded there was no evidence of criminality in the UK and would be taking no further action,” said a spokesman”.

The SFO, FSA and SOCA declined to comment, citing policies barring them from confirming or denying the existence of any specific investigations.

A spokesman for the Home Office confirmed they had been contacted by Raab and were looking into his queries, but said they did not comment on individual visa cases.

Surrey police have still been unable to establish a cause of death for Perepilichnyy, who collapsed and died outside his luxury home in Weybridge, Surrey. He had been out jogging, his wife Tatyana said, and was found in the street wearing shorts and trainers.

Perepilichnyy appears to have been part of the alleged criminal group but to have fallen out with other members of the syndicate. He fled to Britain three years ago, taking with him bank documents, details of Credit Suisse accounts and other evidence.

In the UK Perepilichnyy kept a low profile, with few Russians in the capital having heard of him. He passed a bundle of evidence to Hermitage Capital; Hermitage then handed the documents over to the Swiss police. As a result Swiss investigators closed down several accounts allegedly belonging to figures in the criminal gang.

Andrei Pavlov, a Russian lawyer, told Kommersant, Russia’s leading daily, that Perepilichnyy appeared exhausted and frightened during two meetings the men had last year. “He wanted to make peace with [ex-partner Vladlen] Stepanov,” the lawyer said. Pavlov did not respond to repeated requests for comment by the Guardian’s deadline.

Stepanov, and his ex-wife Olga Stepanova, are among those accused by Hermitage of taking part in a complex scheme to illegally funnel Russian taxes from companies once owned by Hermitage. Information released by Hermitage, and uncovered by Magnitsky, shows how Stepanova, the former head of a Moscow tax office, and her husband bought wildly expensive properties in Moscow, Montenegro and Dubai.

In a video interview with Vedomosti, a respected financial daily, in May 2011, Stepanov attempted to explain his personal wealth, which he claims was gained through investing the money he made in the 1990s from tunnel construction and optics. He called Browder’s investigations “fabricated facts”. “With these fabricated facts, they have blamed me for everything – that there is blood on my hands.”

He also said he had fallen out with Perepilichnyy, calling him a man with “many problems”.

“He ran away. He’s not here. He doesn’t answer the phone. He’s hiding. It’s like he doesn’t exist.” Perepilichnyy is believed to have fled to the UK after becoming unable to pay back debts amid the global financial crisis.

…

James Ball, Luke Harding and Miriam Elder
The Guardian, Sunday 9 December 2012 18.35 GMT

Find this story at 9 December 2012

© 2012 Guardian News and Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved.