• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202/06-34339533, info@burojansen.nl.
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Nieuwsblog

  • Justitie en Veiligheid

  • Openbaarheid

  • Nationaal Veiligheidsarchief

  • Publicaties

  • Crisis en Onveiligheid

  • Europa

  • Politieklachten

  • Veilig Internetten

  • Jansen Library

  • Inhoudsopgave Observant #63, juli 2013

    de elektronische nieuwsbrief van Buro Jansen & Janssen

    Mocht je een interessant artikel hebben over je confrontatie met politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid, een nieuwe wetgeving, onderzoek of scriptie mail het dan ons, info@burojansen.nl.

    01 inhoudsopgave
    02 Ideologische orde: Gaan we protesteren?
    03 Discrimineert de politie?
    04 Preventief fouilleren omdat het mag!/moet?
    05 Chiquita and the Myth of Corporate Social Responsibility
    06 “Hallo, met de AIVD”
    07 Nederlandse strijders in Syrië verdienen een onderscheiding
    08 Inside British intelligence
    09 Administratieve apartheid brochure
    10 donateurs gezocht

    Daar is ie weer, het heeft even geduurd, maar toch een nieuwe nieuwsbrief van Buro Jansen & Janssen. De vertraging is mede dankzij twee nieuwe projecten, het nationaal veiligheidsarchief en Crowd Digging. In deze nieuwsbrief aandacht voor de aandacht van inlichtingendiensten voor studenten die protesteerden tegen de bezuinigingen, selectief fouilleren in Maastricht, of de politie discrimineert, Chiquita dat al decennia lang een nauwe band met de Amerikaanse overheid onderhoudt, maar ook met geweld tegen werknemers en vakbonden niet schuwt, een gesprek met de AIVD, Syrië en onze desinteresse, een oude tijdloze publicatie Administratieve Apartheid, Inside British Intelligence en natuurlijk de terugkerende steunaanvraag voor Jansen.

    Steun Janssen ook in 2013

    Maak het werk van Jansen & Janssen mogelijk. Om ons onafhankelijke onderzoek ook in 2013 mogelijk te maken, hebben wij nog steeds uw steun nodig. Draag bij aan het werk van Jansen & Janssen. Wordt donateur. ING rekening 603904 ten name van Stichting Res Publica te Amsterdam. Jansen & Janssen is ANBI, giften zijn aftrekbaar.
    Wat staat nog op de agenda voor dit jaar
    – nog twee of drie elektronische nieuwsbrieven
    – afronden van het onderzoek naar preventief fouilleren
    – een magazine over preventief fouilleren
    – Engelstalige versie van magazine over Europese politie en justitie samenwerking
    – een website over veilig internetten.
    – opening van het nationaal veiligheidsarchief
    – een project website waarbij wij de informatie achter de Wikileaks cables boven tafel proberen te halen

    Al 25 jaar diepgravend, kritisch en doortastend burgerrechten onderzoek. Buro Jansen & Janssen gewoon inhoud

    Ideologische orde: Gaan we protesteren?

    Inlichtingenoperatie studentenprotesten ‘Gaan we stenen gooien?’ deel 2

    Diverse studentendemonstraties van de afgelopen jaren werden in potentie als het plegen van een misdrijf beschouwd, zo blijkt uit documenten die J&J in handen kreeg via de Wob. Bescherming van de openbare orde komt steeds meer in het teken te staan van het verzamelen van inlichtingen zonder dat hierbij duidelijk wordt waarvoor, en wat er mee gebeurt. Burgemeesters, College van B&W’s en gemeenteraden weten niets van deze operaties af.

    Van eind 2009 tot de zomer van 2011 demonstreerden studenten en docenten tegen de bezuinigingen in het onderwijs. In die periode werden diverse actieve studenten in Utrecht en Amsterdam benaderd door de inlichtingendienst.

    In het eerdere artikel ‘Gaan we stenen gooien?’ worden deze benaderingen in verband gebracht met het persbericht van de operationele driehoek van Den Haag van 20 januari 2011. De avond voorafgaande de demonstratie meldde burgemeester Van Aartsen namelijk dat ‘de gemeente Den Haag aanwijzingen had dat radicalen de studentendemonstratie van vandaag willen verstoren’. De burgemeester zei dat de politie die aanwijzingen baseerde op informatie afkomstig van ‘open en gesloten bronnen’.

    Tijdens de demonstratie op die dag vonden er enige schermutselingen plaats op het Plein voor het Tweede Kamergebouw en op het Malieveld. De NOS meldde dat volgens de driehoek de 27 verdachten (cijfers van de politie) leden zouden zijn van de linkse groep Anti-Fascistische Aktie (AFA). Van de 27 verdachten werden er nog op dezelfde dag 22 vrijgelaten.
    lees meer

    Discrimineert de politie?

    “Nee, artikel 1 van de Grondwet verbiedt dat!” Zo luidt kortweg de redenering van het Ministerie van Veiligheid en Justitie als antwoord op een informatieverzoek over onderzoek naar discriminatoir handelen van de politie-organisatie. “Artikel 1 Grondwet biedt een belangrijke basis voor de bestrijding van discriminatie. … Artikel 1 Grondwet formuleert daarmee een norm waaraan de overheid, en daarmee ook de politie-organisatie, zich jegens de burger dient te houden. Er zijn dan ook geen stukken voorhanden waaruit blijkt dat de politie bij de uitoefening van haar taken, deze uitoefent op een wijze waarop etnisch wordt geprofileerd c.q. gediscrimineerd,” schrijft de heer Schoof, directeur-generaal politie, in juli 2012. Schoof is op dit moment Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid. Het antwoord is opmerkelijk, want of alle functionarissen van het apparaat zich aan deze gouden regel houden is onbekend. Regiopolitie Gelderland Zuid verschaft informatie over enkele klachten over discriminatoir optreden van de politie. Een boa (buitengewoon opsporingsambtenaar) klaagt over een politiecollega die gezegd zou hebben: “We gaan een gesprek onder blanken voeren.” En bij de inbeslagname van een mini-bike ontstaat een discussie, waarbij een agent gezegd zou hebben: “kutmarokkanen, kruimelvriendje.” Zijn dit incidenten, is het structureel, bevordert het politie-apparaat zelf discriminatoir optreden, speelt de cultuur van de organisatie als zodanig een rol bij zowel incidenteel als mogelijk structureel discriminatoir optreden, allemaal vragen die je zou kunnen bedenken. Het antwoord van het ministerie is echter nee, wij discrimineren niet, omdat de Grondwet dat verbiedt. Einde discussie.
    lees meer

    Preventief fouilleren omdat het mag!/moet?

    Over selectief fouilleren, discriminatoir handelen, willekeurige hoogten van boetes, drugs fouilleren, verdwenen ‘wapens’, afgenomen joints, einde van het gedoogbeleid, steunen van coffeeshophouders, vage cijfers en bizarre motivering (deel 1, 2003 – 2007).

    De overheid heeft door een recentelijke wijziging van de bevoegdheid tot preventief fouilleren aangegeven dat de maatregel niet werkt. Natuurlijk wordt dat niet met zoveel woorden gezegd, maar de krampachtigheid waarmee de maatregel wordt verdedigd is veelzeggend.

    Om vast te stellen of ‘het selectief fouilleren’ wel genoegzaam werkt, wordt er een experiment uitgevoerd in Rotterdam. In een bepaalde wijk fouilleert de politie burgers aan de hand van een aantal criteria. De burger als proefpersoon van een veiligheidsexperiment. Bij het testen van medicijnen zou de wereld op zijn kop staan, maar blijkbaar is het genoeg om de mannelijke guinea pigs in de leeftijd tussen ongeveer 14 en 34 jaar te betasten. Wat dit voor het rechtsgevoel van mensen betekent, lijkt allang geen punt van discussie meer.
    lees meer

    Chiquita & Myth of Corporate Social Responsibility

    Summary

    Chiquita Brands International claims to put corporate social responsibility at the forefront of its business practices. The banana producer seeks to distance itself from its predecessor United Fruit Company by presenting a story of complete transformation from a corporation that was famous for its human rights violations and collusion with the State, to a 21st century company that is responsive to consumer demands for healthy fruit produced in conditions that are environmentally-conscious and respectful of labor and community rights.

    This article examines Chiquita as the direct heir of the notorious United Fruit Company, debunking the company’s claims that it has transformed from a corporate villain into a model corporate citizen. Current-day Chiquita is full of contradictions. The company’s operations receive approvals from the Rainforest Alliance and Social Accountability International, and it is the only company in the industry that has agreed to a Latin American-wide collective bargaining agreement with the banana workers’ union. Despite the sustainability and management certifications, human rights violations continue to be documented in farms that produce Chiquita fruits, particularly bananas. Examples of these violations are presented from Costa Rica, Guatemala, Honduras, and Colombia. Using its considerable political clout and public relations influence, Chiquita has followed the United Fruit Company’s example by covering up its actions, which not only violate its own voluntary codes of conduct but are also illegal and unethical.

    Chiquita’s actions in Colombia, where it admitted to paying left-wing guerrillas and right-wing paramilitary organizations over a 15-year period, resulted in an indictment by the US Department of Justice that found Chiquita broke the law by financing a US-designated Foreign Terrorist Organization. Legal actions are now underway in the US and in Colombia, aiming to hold Chiquita accountable and achieve redress for the victims of the paramilitaries that were funded by Chiquita. The indictment, and the National Security Archives’ subsequent release of the Chiquita Papers provide an opportunity to examine the connections that resulted in a fine of USD $25 million paid to the US government and an omission of criminal charges for the Chiquita executives involved in fueling the Colombian armed conflict. While its public relations machine convinces consumers that Chiquita is a good choice, the shared interests between the company and the US government allow Chiquita to continue disregarding human rights in impunity.
    lees meer

    “Hallo, met de AIVD”

    Ik schrijf deze tekst omdat mij iets is overkomen wat iedereen die politiek actief is of was, kan overkomen: benaderd worden door de AIVD. De laatste maanden waren een vriendin en een kennis benaderd, toch was de gedachte niet bij me opgekomen dat het mij zou gebeuren. Dus toen het zover was, stond ik mooi met mijn mond vol tanden. Bovendien merkte ik hoe slim en manipulatief ze zijn. Ik vond het helemaal niet zo makkelijk om hiermee om te gaan. Ik heb dit dus zo eerlijk mogelijk geschreven, om je een idee te geven hoe het kan lopen en hoe het voelt als de AIVD het eens bij jou komt proberen.

    Nog heel even voor ik begin: de AIVD probeert activisme te criminaliseren, en zoekt altijd informanten, mensen van binnenuit die hen meer kunnen vertellen over een beweging, een actiegroep of zelfs een bepaald persoon. lees meer

    NL strijders in Syrië verdienen onderscheiding

    Nederland op zijn smalst. Een kleine groep jongeren vertrekt naar Syrië om te strijden tegen het regime van president Bashar al-Assad. Vervolgens buitelen ambtenaren van veiligheidsdiensten, politici en wetenschappers over elkaar heen met grote woorden als extremisten, radicalen, terroristen, getraumatiseerde kinderen (lees kindsoldaten) en ga zo maar door.

    De op- en aanmerkingen hebben niets met de actuele situatie in Syrië te maken, maar met de hypothetische Nederlandse situatie in de toekomst. Want de veiligheidselite is volstrekt niet geïnteresseerd in het wel en wee van de burgerbevolking in Syrië. Nee, de getraumatiseerde jongeren zouden zomaar voor een tweede Alphen aan de Rijn kunnen zorgen, waar een jongen twee jaar geleden in een winkelcentrum een bloedbad aanrichtte door om zich heen te schieten.
    lees meer

    Inside British Intelligence

    Boeken over inlichtingendiensten van ‘experts’ hebben vaak veel weg van spannende jeugdromans over groepen jongeren die de bossen intrekken om vlag verovering te spelen. Gordon Thomas is een auteur die al jaren boeken over inlichtingendiensten schrijft. Zijn studies staan hoog aangeschreven en bereiken een groot publiek. Hij is dan ook in staat om allerlei bekende en minder bekende spionnen te spreken te krijgen, zoals voormalig CIA-chef Casey, voormalig hoofd van de Mossad Meir Amit en CIA-baas Colby.
    lees meer

    Administratieve Apartheid

    Het vreemdelingenbeleid is de afgelopen jaren in rap tempo aangescherpt. De uitsluiting van mensen met en zonder verblijfsvergunning voert de boventoon. Nieuwkomers worden geweerd, migranten die hier al zijn worden in hun rechtspositie aangetast.

    De verslechtering van het klimaat voor migranten (toenemend racisme en intolerantie) is niet zozeer gelegen in de opkomst van extreem-rechts als wel in uitspraken van beleidmakers en politici. Er zijn meer mensen slachtoffer van een aan racisme grenzend vreemdelingenbeleid dan van de politieke invloed van extreem-rechts. De laatste jaren laten een waar scala aan maatregelen zien. De identificatieplicht, strengere normen voor gezinshereniging, uitholling van het asielrecht, intensivering van het verwijderingsbeleid en strenger binnenlands vreemdelingentoezicht, vormen samen met de aanpak van illegalen de smalle marges waarbinnen de overheid migranten toelaat. Wetten zoals de nu voorgestelde Koppelingswet moeten illegaal verblijf ‘ontmoedigen’ en ook legaal verblijvenden duidelijk maken dat ze hier niet welkom zijn.
    Administratieve Apartheid als pdf

    Bedankt voor de sympathie voor Jansen & Janssen

    Wordt donateur van Jansen en Janssen en maak ons werk ook in de tweede helft van 2013 mogelijk. Laatste half jaar bestond uit het opzetten van het nationaal veiligheidsarchief / www.inlichtingendiensten.nl, het voorbereiden van het Crowd Digging project, natuurlijk deze nieuwsbrief met veel onderzoek, allerlei persoonlijke hulpvragen en informatieverzoeken aan de overheid.
    De tweede helft bestaat uit het verder uitbouwen van het nationaal veiligheidsarchief, het opstarten van Crowd Digging, meer nieuwsbrieven, hulpvragen en informatieverzoeken. Mogelijk ook een nieuwe website over veilig internetten, een magazine over preventief fouilleren, en een nieuw boek project. Al die plannen en het werk kosten ook geld. Vandaar dat Jansen & Janssen 50 nieuwe donateurs zoekt die maandelijks met 10 euro ons werk ondersteunen.
    Wordt donateur of vraag familie, vrienden en bekenden donateur te worden. ING 603904 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam. Res Publica is de stichting van Jansen & Janssen (IBAN: NL56 INGB 0000 6039 04, BIC: INGBNL2A).
    Buro Jansen & Janssen is aangemerkt als ANBI (Algemeen Nut Beogende Instellingen) instelling. Dit betekent voor mensen die ons willen steunen het volgende:
    – Als een instelling door de Belastingdienst is aangewezen als een ANBI, kan een donateur giften van de inkomsten- of vennootschapsbelasting aftrekken (uiteraard binnen de daarvoor geldende regels).
    Voor Buro Jansen & Janssen betekent dit:
    – Een ANBI hoeft geen successierecht of schenkingsrecht te betalen over erfenissen en schenkingen die de ANBI ontvangt in het kader van het algemeen belang.
    – Uitkeringen die een ANBI doet in het algemene belang zijn vrijgesteld voor het recht van schenking.

    Ideologische orde: Gaan we protesteren?

    Inlichtingenoperatie studentenprotesten ‘Gaan we stenen gooien?’ deel 2

    Diverse studentendemonstraties van de afgelopen jaren werden in potentie als het plegen van een misdrijf beschouwd, zo blijkt uit documenten die J&J in handen kreeg via de Wob. Bescherming van de openbare orde komt steeds meer in het teken te staan van het verzamelen van inlichtingen zonder dat hierbij duidelijk wordt waarvoor, en wat er mee gebeurt. Burgemeesters, College van B&W’s en gemeenteraden weten niets van deze operaties af.

    Van eind 2009 tot de zomer van 2011 demonstreerden studenten en docenten tegen de bezuinigingen in het onderwijs. In die periode werden diverse actieve studenten in Utrecht en Amsterdam benaderd door de inlichtingendienst.

    In het eerdere artikel ‘Gaan we stenen gooien?’ worden deze benaderingen in verband gebracht met het persbericht van de operationele driehoek van Den Haag van 20 januari 2011. De avond voorafgaande de demonstratie meldde burgemeester Van Aartsen namelijk dat ‘de gemeente Den Haag aanwijzingen had dat radicalen de studentendemonstratie van vandaag willen verstoren’. De burgemeester zei dat de politie die aanwijzingen baseerde op informatie afkomstig van ‘open en gesloten bronnen’.

    Tijdens de demonstratie op die dag vonden er enige schermutselingen plaats op het Plein voor het Tweede Kamergebouw en op het Malieveld. De NOS meldde dat volgens de driehoek de 27 verdachten (cijfers van de politie) leden zouden zijn van de linkse groep Anti-Fascistische Aktie (AFA). Van de 27 verdachten werden er nog op dezelfde dag 22 vrijgelaten.

    Artikel als pdf
    ‘Gaan jullie stenen gooien?’
    documenten politie Gelderland Zuid
    documenten politie Gelderland Midden
    documenten politie Twente
    documenten gemeente Utrecht
    Documenten politie en parket Utrecht
    Documenten gemeente Amsterdam
    Documenten politie Amsterdam
    Documenten parket Den Haag
    Documenten politie Den Haag
    Documenten ministerie van Binnenlandse Zaken

    Discrimineert de politie?

    “Nee, artikel 1 van de Grondwet verbiedt dat!” Zo luidt kortweg de redenering van het Ministerie van Veiligheid en Justitie als antwoord op een informatieverzoek over onderzoek naar discriminatoir handelen van de politie-organisatie. “Artikel 1 Grondwet biedt een belangrijke basis voor de bestrijding van discriminatie. … Artikel 1 Grondwet formuleert daarmee een norm waaraan de overheid, en daarmee ook de politie-organisatie, zich jegens de burger dient te houden. Er zijn dan ook geen stukken voorhanden waaruit blijkt dat de politie bij de uitoefening van haar taken, deze uitoefent op een wijze waarop etnisch wordt geprofileerd c.q. gediscrimineerd,” schrijft de heer Schoof, directeur-generaal politie, in juli 2012. Schoof is op dit moment Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid. Het antwoord is opmerkelijk, want of alle functionarissen van het apparaat zich aan deze gouden regel houden is onbekend. Regiopolitie Gelderland Zuid verschaft informatie over enkele klachten over discriminatoir optreden van de politie. Een boa (buitengewoon opsporingsambtenaar) klaagt over een politiecollega die gezegd zou hebben: “We gaan een gesprek onder blanken voeren.” En bij de inbeslagname van een mini-bike ontstaat een discussie, waarbij een agent gezegd zou hebben: “kutmarokkanen, kruimelvriendje.” Zijn dit incidenten, is het structureel, bevordert het politie-apparaat zelf discriminatoir optreden, speelt de cultuur van de organisatie als zodanig een rol bij zowel incidenteel als mogelijk structureel discriminatoir optreden, allemaal vragen die je zou kunnen bedenken. Het antwoord van het ministerie is echter nee, wij discrimineren niet, omdat de Grondwet dat verbiedt. Einde discussie.

    artikel als pdf
    brief ministerie veiligheid en justitie
    nota raad van hoofdcommissarissen
    brief politie Rotterdam Rijnmond
    brief politie Haagland
    brief politie Brabant Zuid Oost
    brief politie Brabant Noord
    Brief politie Noord Nederland
    brief politie Gelderland Midden
    brief politie Gelderland Zuid
    brief politie Holands Midden
    brief politie IJsselland
    brief politie Kennemerland
    brief KLPD
    brief politie Limburg Noord
    brief politie Limburg Zuid
    brief politie Noord Holland Noord
    brief politie Noord Oost Gelderland
    brief politie Utrecht
    brief politie Twente
    brief politie Zaanstreek Waterland
    brief politie Zeeland
    discriminatie volgens SCP
    kerncijfers 2004
    kerncijfers 2005
    kerncijfers 2006
    kerncijfers 2007
    kerncijfers 2008
    kerncijfers 2009
    kerncijfers 2010
    kerncijfers 2011
    monitor racisme extremisme 5
    monitor racisme extremisme 6
    monitor racisme extremisme 7
    monitor racisme extremisme 8
    monitor racisme extremisme 9
    monitor rassendiscriminatie 2005
    monitor rassendiscriminatie 2009
    poldis criminaliteitsbeeld discriminatie 2008
    poldis criminaliteitsbeeld discriminatie 2009
    poldis criminaliteitsbeeld discriminatie 2010
    poldis criminaliteitsbeeld discriminatie 2011
    racisme antisemitisme discriminatie 2010 2011
    rapportage klachten meldingen discriminatie 2010

    Preventief fouilleren omdat het mag!/moet?

    Over selectief fouilleren, discriminatoir handelen, willekeurige hoogten van boetes, drugs fouilleren, verdwenen ‘wapens’, afgenomen joints, einde van het gedoogbeleid, steunen van coffeeshophouders, vage cijfers en bizarre motivering (deel 1, 2003 – 2007).

    De overheid heeft door een recentelijke wijziging van de bevoegdheid tot preventief fouilleren aangegeven dat de maatregel niet werkt. Natuurlijk wordt dat niet met zoveel woorden gezegd, maar de krampachtigheid waarmee de maatregel wordt verdedigd is veelzeggend.

    Om vast te stellen of ‘het selectief fouilleren’ wel genoegzaam werkt, wordt er een experiment uitgevoerd in Rotterdam. In een bepaalde wijk fouilleert de politie burgers aan de hand van een aantal criteria. De burger als proefpersoon van een veiligheidsexperiment. Bij het testen van medicijnen zou de wereld op zijn kop staan, maar blijkbaar is het genoeg om de mannelijke guinea pigs in de leeftijd tussen ongeveer 14 en 34 jaar te betasten. Wat dit voor het rechtsgevoel van mensen betekent, lijkt allang geen punt van discussie meer.

    artikel als pdf
    Wob stukken gemeente Maastricht
    Wob stukken politie Limburg
    processen verbaal politie Limburg
    Wob stukken parket Limburg

    Chiquita & Myth of Corporate Social Responsibility

    Summary

    Chiquita Brands International claims to put corporate social responsibility at the forefront of its business practices. The banana producer seeks to distance itself from its predecessor United Fruit Company by presenting a story of complete transformation from a corporation that was famous for its human rights violations and collusion with the State, to a 21st century company that is responsive to consumer demands for healthy fruit produced in conditions that are environmentally-conscious and respectful of labor and community rights.

    This article examines Chiquita as the direct heir of the notorious United Fruit Company, debunking the company’s claims that it has transformed from a corporate villain into a model corporate citizen. Current-day Chiquita is full of contradictions. The company’s operations receive approvals from the Rainforest Alliance and Social Accountability International, and it is the only company in the industry that has agreed to a Latin American-wide collective bargaining agreement with the banana workers’ union. Despite the sustainability and management certifications, human rights violations continue to be documented in farms that produce Chiquita fruits, particularly bananas. Examples of these violations are presented from Costa Rica, Guatemala, Honduras, and Colombia. Using its considerable political clout and public relations influence, Chiquita has followed the United Fruit Company’s example by covering up its actions, which not only violate its own voluntary codes of conduct but are also illegal and unethical.

    Chiquita’s actions in Colombia, where it admitted to paying left-wing guerrillas and right-wing paramilitary organizations over a 15-year period, resulted in an indictment by the US Department of Justice that found Chiquita broke the law by financing a US-designated Foreign Terrorist Organization. Legal actions are now underway in the US and in Colombia, aiming to hold Chiquita accountable and achieve redress for the victims of the paramilitaries that were funded by Chiquita. The indictment, and the National Security Archives’ subsequent release of the Chiquita Papers provide an opportunity to examine the connections that resulted in a fine of USD $25 million paid to the US government and an omission of criminal charges for the Chiquita executives involved in fueling the Colombian armed conflict. While its public relations machine convinces consumers that Chiquita is a good choice, the shared interests between the company and the US government allow Chiquita to continue disregarding human rights in impunity.

    artikel als pdf
    Chiquita web site
    “Eerlijk Kiezen.” Volkskrant, 26 January 2008
    “Chiquita: Blood and Bananas.”
    “Yes, We Have No Profits The rise and fall of Chiq
    Film on Dole banana production in Nicaragua:
    “Ecuador: Widespread Labor Abuse on Banana Plantat
    “Dilemmas of a Fair Trade Banana Enthusiast.”
    The Rainforest Alliance’s Banana Certification Pro
    US Labor Education in the Americas Project’s Chiqu
    Peuples Solidaires action on Chiquita in Costa Ric
    Peuples Solidaires action on Chiquita in Guatemala
    Honduras: Military Coup Engineered By Two US Compa
    “Chiquita in Latin America.”
    The 1998 Cincinnati Enquirer expose on Chiquita ha
    “Chiquita still under cloud after newspaper’s retr
    “SEC Settles Case against Chiquita Brands Internat
    “Para-Politics Goes Bananas.”
    Verdad Abierta page on Bloque Bananero.
    “Chiquita: Blood of the Banana.”
    “Report of the General Secretariat of the Organiza
    “Chiquita in the Dock.”
    “An Excruciating Dilemma Between Life and Law: Cor
    “Chiquita Brands International Pleads Guilty to Ma
    DOJ SENTENCING MEMO
    “Las confesiones de Raúl Hasbún.”
    “2007/2008 Annual Report: Corporate Responsibility
    “The National Security Archive Chiquita Papers.”
    “Doe v Chiquita Brands International.”
    “In Terrorism-Law Case, Chiquita Points to U.S.”
    “Chiquita sues to block release of documents relat
    “Chiquita: Between Life and Law.”
    “El hombre que fue el cerebro de la paraeconomía.”
    “A indagatoria, tres directivos norteamericanos de
    “Chiquita Agrees to Sell Operations in Colombia.”
    Banacol’s web site:
    “Chiquita sigue en Colombia.”
    “Fuitpoint Banacol Quick Scan.”
    “A Race to the Bottom? Globalization, Labor Repres
    “Militares colombianos habrían incentivado a Chiqu
    “Inquiry Threatens Ex-Leader of Securities Agency.
    “Chiquita and the Department of Justice”.
    “When Bananas Ruled the World.”
    “Holder, Chiquita, and Colombia.”
    “Ex-paramilitar protesta por preclusión a favor de
    The Race to the Bottom blog analyzing legal action
    “Chiquita Banana To Face Colombia Torture Claim.”
    “Has Chiquita Truly Reformed or Are They Just Gree
    “Banacol implicated in paramilitarism and landgra

    “Hallo, met de AIVD”

    Ik schrijf deze tekst omdat mij iets is overkomen wat iedereen die politiek actief is of was, kan overkomen: benaderd worden door de AIVD. De laatste maanden waren een vriendin en een kennis benaderd, toch was de gedachte niet bij me opgekomen dat het mij zou gebeuren. Dus toen het zover was, stond ik mooi met mijn mond vol tanden. Bovendien merkte ik hoe slim en manipulatief ze zijn. Ik vond het helemaal niet zo makkelijk om hiermee om te gaan. Ik heb dit dus zo eerlijk mogelijk geschreven, om je een idee te geven hoe het kan lopen en hoe het voelt als de AIVD het eens bij jou komt proberen.
    Nog heel even voor ik begin: de AIVD probeert activisme te criminaliseren, en zoekt altijd informanten, mensen van binnenuit die hen meer kunnen vertellen over een beweging, een actiegroep of zelfs een bepaald persoon.
    Ik ben in de dertig en woon in Amsterdam Centrum. Maandag was ik ziek en ik lag in bed. Mijn telefoon ging, een mij onbekend nummer, ik nam op. Een vrouw vroeg of ik vijf minuten had om met haar iets te bespreken. Nou, dat hing er vanaf waar het over ging, zei ik, meer denkend aan verkooppraatjes dan iets anders. ‘Ik zal me eerste even voorstellen’, zei ze, ‘Ik ben Mia Ploumen van de AIVD’….hier rolde ik mijn bed uit, wat?! Werd ik hier gewoon gebeld door de AIVD?

    artikel als pdf

    << oudere artikelen