• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202, 06-34339533, signal +31684065516, info@burojansen.nl (pgp)
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL43 ASNB 0856 9868 52 of NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Europa

  • Politieklachten

  • Grensgevangenen

    Het opsluiten van afgewezen vluchtelingen en illegalen is in Nederland onderdeel van
    het vreemdelingenbeleid. Vreemdelingendetentie wordt door de overheid als sluitstuk
    van het vreemdelingenbeleid gepresenteerd. Het repressieve beleid heeft intussen geleid
    tot 1500 cel len voor vluchtelingen en illegalen. Mensen die niets anders ondernomen
    hebben dan de ellende in eigen land te ontvluchten, worden maandenlang opgesloten.
    Het doel van dit opsluiten is officieel uitzetting naar het land van herkomst,
    maar meer dan de helft van de gedetineerden wordt uiteindelijk buiten de gevangenispoort
    op straat gezet. Illegaal (over)leven in Nederland is dan de enige optie. De muren
    worden hoger, maar wat men wil bereiken – de beheersing van de immigratie – I ijkt niet
    dichterbij te komen. Een oplossing voor de migratiegronden is al helemaal uit het zicht.
    Om de zoveel tijd halen de vreemdelingengevangenissen het nieuws: hongerstakingen,
    brandstichtingen, isolatiestraffen, opstanden. Vluchtelingen en illegalen ervaren de detentie
    als onrechtvaardig en de behandeling als slecht; men komt in verzet. Het antwoord
    hierop is altijd repressief. Vreemdelingendetentie staat op gespannen voet met
    mensenrechten.
    Het opsluiten van afgewezen vluchtelingen en illegalen is in Nederland onderdeel van
    het vreemdelingenbeleid. Vreemdelingendetentie wordt door de overheid als sluitstuk
    van het vreemdelingenbeleid gepresenteerd. Het repressieve beleid heeft intussen geleid
    tot 1500 cel len voor vluchtelingen en illegalen. Mensen die niets anders ondernomen
    hebben dan de ellende in eigen land te ontvluchten, worden maandenlang opgesloten.
    Het doel van dit opsluiten is officieel uitzetting naar het land van herkomst,
    maar meer dan de helft van de gedetineerden wordt uiteindelijk buiten de gevangenispoort
    op straat gezet. Illegaal (over)leven in Nederland is dan de enige optie. De muren
    worden hoger, maar wat men wil bereiken – de beheersing van de immigratie – I ijkt niet
    dichterbij te komen. Een oplossing voor de migratiegronden is al helemaal uit het zicht.
    Om de zoveel tijd halen de vreemdelingengevangenissen het nieuws: hongerstakingen,
    brandstichtingen, isolatiestraffen, opstanden. Vluchtelingen en illegalen ervaren de detentie
    als onrechtvaardig en de behandeling als slecht; men komt in verzet. Het antwoord
    hierop is altijd repressief. Vreemdelingendetentie staat op gespannen voet met
    mensenrechten.
    ‘Grensgevangenen’ wil opgesloten vluchtelingen en illegalen een gezicht geven en de
    onrechtvaardigheid van de opsluiting aantonen. De titel ‘Grensgevangenen’ duidt enerzijds
    op detentie als instrument om mensen buiten de grens te houden en anderzijds op
    de grenzen die de samenleving zichzelf oplegt.
    Een aantal groepen en individuen in Nederland bekommert zich over het lot van deze
    gedetineerden. Juristen, hulpverleners, kerken, wetenschappers en bezoekgroepen
    bekijken vreemdelingendetentie vanuit hun eigen discipline, vanuit hun eigen praktijk.
    De problemen zijn echter groot. Juridisch is er weinig kans van slagen want illegalen
    hebben immers geen rechten. Praktische hulpverlening zonder de kans op legalisatie
    biedt weinig perspectief. Pogingen druk uitte oefenen richting politiek leveren weinig op.
    In 1997 organiseerde het Autonoom Centrum een hoorzitting in politiek-cultureel centrum
    de Balie.in Amsterdam. Deskundigen die ieder op hun verschillende terreinen
    met vreemdeiingendetentie bezig zijn, kwamen bijeen en waren onder de indruk van
    de uitzichtloosheid en het onrecht.
    Met de hoorzitting werd een stap gezet, maar tot op heden is het niet gel ukt een brede
    discussie van de grond te krijgen over het vreemdelingenbeleid en de consequenties
    voor de samenleving. Dit boek is een aanzet in deze richting. Het gaat om het zoeken
    naar een perspectief: hoe om te gaan met de huidige ontwikkelingen en hoe hierin
    verantwoordelijkheid te nemen. Daartoe moeten een aantal belangrijke vragen beantwoord
    worden.
    In hoeverre spoort het resultaat van vreemdelingendetentie met het gestelde doel? En is
    het niet nodig de beheersing van migratie zelf ter discussie te stellen?
    8 Grensgevangenen
    Zijn mensenrechten van toepassing op vreemdelingendetentie? Bieden de internationale
    verdragen hierin perspectief?
    Is vreemdelingendetentie ten proof gevallen aan een eigen dynamiek of maakt de overheid
    nog steeds keuzes die berusten op een toekomstvisie?
    Wat zegt het opsluiten van vreemdelingen over de Nederlandse cultuur? Bouwen we
    met vreemdelingendetentie geen gevangenis in ons eigen denken?
    En tenslotte, grote delen van de samenleving zijn opgesloten in eigen dilemma’s. Hoe
    kan de discussie over migratie opengebroken worden?
    Om antwoord te geven op deze vragen is gekozen voor het belichten vanu it verschillende
    invalshoeken waardoor vreemdelingendetentie wordt geplaatst in een breed maatschappelijk
    perspectief. ‘Grensgevangenen’ bevat zowel een overzicht van de stand van
    zaken betreffende vreemdelingendetentie als een visie hoe de ontwikkelingen tegemoet
    te treden. Naast de door ons geschreven artikelen zijn er bijdragen van wetenschappers
    en juristen en er zijn persoonlijke verhalen van uitgeprocedeerden en illegalen
    die ons een spiegel voorhouden.
    De ‘vreenndeling’ en de ‘illegaal’ zijn negatieve begrippen die onderdeel uitmaken van
    de Nederlandse cultuur. Voor de leesbaarheid en bij gebrek aan alternatieven worden
    deze begrippen in het boek toch gebruikt.
    inleiding

    Grensgevangenen Autonoom Centrum 1998