• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202/06-34339533, info@burojansen.nl.
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Europa

  • Politieklachten

  • Benadering van Annemiek

    Eind januari 2003 werd Annemiek gebeld door iemand die zich uitgaf voor “Piet M. van de recherche te B.”. lees meer

    Informant bij de Internationale Socialisten

    In de herfst van 2005 spraken wij met Danny, iemand die een jaar lang in de Internationale Socialisten (IS) was geïnfiltreerd.

    Benadering van Annemiek

    Eind januari 2003 werd Annemiek gebeld door iemand die zich uitgaf voor “Piet M. van de recherche te B.”. Piet zei dat hij met haar wilde praten over bedreigingen naar haar vanuit extreemrechtse hoek. Piet wilde graag ‘op een rustige plek’ afspreken, iets wat Annemiek maar vreemd vond. Zij drong erop aan om op het politiebureau af te spreken. Met moeite gaf Piet daaraan toe.
    Op het bureau werd Annemiek ontvangen in een apart kamertje. Piet stelde wat vragen over de actiebeweging waar Annemiek in zat. “Dat ik geronseld werd als informant kwam geen moment in me op. Het gesprek was licht ondervragend, maar niet dwingend. Hij vroeg of hij nog eens mocht opbellen voor een tweede gesprek”, vertelde Annemiek.

    Mink K.

    Veel ophef deze week over het bericht in de Telegraaf dat de AIVD een uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar Mink K. We hebben in 2002 in het hoofdstuk ‘Verboden vruchten’ van het boek Snuffelstaat uitgebrid aandacht besteed aan deze zaak. Destijds was er al een groot vermoeden van betrokkenheid van de AIVD/RID bij het onderzoek. Zo werd tijdens het process van Mink K. duidelijk dat zijn organizer was gekraakt door de RID, dat zijn vingerafdrukken waren opgevraagd op papier van de RID en dat een oud-RID’ er was opgenomen in het onderzoeksteam van de politie.

    Het proces kan met de nieuwe onthullingen nog een vreemd staartje krijgen. Tijdens het proces bleek dat de toenmalige procureur-Generaal De Wijkerslooth alle informatie die Mink K. had doorgegeven aan Officier van Justitie Fred Teeven (waarmee hij een deal had gesloten) had doorgegeven aan de BVD. In de deal met Teeven had Mink K. nu juist bedongen dat de informatie niet aan derden mocht worden doorgespeeld. Mink K. was bang voor een afrekening van het criminele milieu.
    Nadat de Haagse rechtbank Mink K.’s verzoek had gehonoreerd ging de staat in hoger beroep en op 9 september 2001 bepaalde het Haagse gerechtshof dat de BVD de gegevens niet hoefde te vernietigen. De motivatie komt na het lekken van het MIKADO-onderzoek naar de Telgraaf wel in een ander daglicht te staan: Het aan de BVD doorgeven van de informatie over de gesprekken van Mink K. met Teeven kan voor K. geen groter gevaar op kan leveren. ‘Door de bijzondere positie van de BVD
    in ons staatsbestel en de in de WIV geregelde geheimhoudingsverplichting
    van diens ambtenaren wordt het gevaar voor verdere verspreiding van de door K. verstrekte informatie in voldoende mate ingedamd.’
    Verboden vruchten

    Spioneren en opsporen in de regio

    Uit : VD-Amok-special over inlichtingendiensten
    december 1998

    Na de Tweede Wereldoorlog is er, met de Gestapo in het achterhoofd, beslist dat de bevoegdheid tot opsporing door de politie en het inwinnen van inlichtingen strikt gescheiden moeten zijn. Toch kreeg ieder politiekorps in Nederland een aantal agenten in dienst die behalve het opsporen van wetsovertreders ook inlichtingen moeten verzamelen. Wat was in de laatste 50 jaar de praktijk en wat regelt de nieuwe wet over dit onderwerp. lees meer

    DE RID: VERNIEUWDE SAMENWERKING BVD-POLITIE

    Op 12 oktober 1993 vond in het spiksplinternieuwe gebouw van de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) een feestelijke – en voor sommigen wellicht treurige – bijeenkomst plaats. Medewerkers van alle 148 Plaatselijke Inlichtingendiensten (PID’s) en twintig Districtsinlichtingendiensten (DID’s) mochten bij hun broodheer de finale transformatie van hun diensten vieren. De PID’s van de plaatsen met gemeentepolitie en de DID’s van de districten Rijkspolitie werden opgeheven. Uit de moeizame reorganisatie bij de BVD en de regionalisering van de politie zijn 25 Regionale Inlichtingendiensten (RID’s) voortgekomen.(1) lees meer

    Friendly fire

    “Bitter little girls and boys from the  Red Army Underground They’d blow away Karl Marx if he had the nerve to come around”, (Bruce Cockburn, Grim Travellers)

    Begin 1993 werd de voormalige Nijmeegse actievoerder `Rob Kamphuis'(1) definitief ontmaskerd als PID-agent. `Kamphuis’ had een belangrijke positie bekleed in de Nijmeegse kraakbeweging aan het eind van de jaren zeventig en begin jaren tachtig. Hij was daar één van de hardnekkigste propagandisten van de harde lijn en zeer actief in de plaatselijke afdeling van het Rood VerzetsFront dat compromisloze gewapende strijd propageerde. Hij heeft onder meer enkele levensgevaarlijke acties georganiseerd.

    lees meer

    Het proces tegen Uitgeverij Ravijn

    Uit: NN, buro Jansen & Janssen, 1990 en 1991.

    Wat vooraf ging: Uitgeverij Ravijn distribueerde in 1990 het boekje De Tragiek van een Geheime Dienst over de PID Nijmegen.

    De zitting

    Een week na de verschijning van het boekje “De Tragiek van een Geheime Dienst” werden er eindelijk gerechtelijke stappen ondernomen. Na dagenlange vergaderingen tussen politie, justitie en vermoedelijk ook BVD waren ze er uit: geen strafrechtelijke vervolging van de makers, geen verbod van het boek, maar een civielrechtelijke procedure tegen de verspreiders, uitgeverij Ravijn uit Amsterdam.
    Vrijdag laat in de middag kregen wij en een aantal Nijmeegse panden en groepen een dagvaarding om maandagochtend om 10 uur te verschijnen voor de Rechtbank in Arnhem. (Zegt de deurwaarder: “Prettig weekend, verder!”). Zes van de PID-ers hadden een kort geding aangespannen om verdere aantasting van hun privacy te voorkomen en eisten onmiddellijke stopzetting van de verspreiding en het terughalen van de boeken op straffe van een dwangsom van 5000,- per dag.
    Maandagochtend al heel vroeg begon de losse verkoop van de Tragiek van een geheime dienst in de hal van het gerechtsgebouw en na aanvang van het proces ging dat binnen gewoon door. De enorme zaal was maar net groot genoeg om al het publiek te kunnen bergen, de stemming was vrolijk en gezellig, ondanks of juist dankzij de 4 gleufhoeden met regenjassen en zonnebrillen die vanuit een hoek alles nauwlettend in de gaten hielden.

    lees meer

      nieuwere artikelen >>