• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202, 06-34339533, signal +31684065516, info@burojansen.nl (pgp)
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL43 ASNB 0856 9868 52 of NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Europa

  • Politieklachten

  • Bijlage V – 7.10 Verdiensten en criminele gelden

    7.10 Verdiensten en criminele gelden

    7.10.1 Verdiensten

    Tijdens het onderzoek stuitte de commissie op het feit dat
    informanten de gelden die zij verdienden met het binnenhalen van de
    containers mochten behouden. De criminele organisaties betaalden de
    informanten voor het binnenhalen van de containers. En informant
    heeft de commissie meegedeeld dat hij per container gemiddeld 1
    miljoen gulden verdiende. Dit geld behoefden de informanten niet af
    te dragen aan de politie. Verschillende informanten hebben vele
    miljoenen guldens verdiend aan deze activiteiten. De informanten
    moesten wel zorgdragen voor het huren van een loods, de benodigde
    papieren en het betalen van de chauffeur. De informant gaf het geld
    voor deze betalingen aan de politie, die vervolgens de betalingen
    verrichtte.

    De voorzitter :
    Als wij spreken over 45 ton, die er volgens de laatste
    telling doorheen is gegaan, waar praten wij dan over?
    De heer Snijders:
    Dat is koffiedik kijken. Het is mij bekend dat
    informanten zo’n 8 mln. bruto hebben verdiend.
    De voorzitter:
    Betekenen die grote bedragen dat zij de zaak in feite gerund
    hebben?
    De heer Snijders:
    Dat waren in ieder geval de revenuen en zij hadden er erg
    veel belang bij dat het zo ging als zij wensten. Dat hebben wij bij
    die
    informant ook vast kunnen stellen.
    Noot
    De voorzitter:
    Had u in uw hoofd hoeveel geld de criminelen daarmee
    eventueel konden verdienen? Had u daaraan een grens
    gesteld?
    De heer Van Vondel:
    Dat was voor mij van geen enkel belang.
    De voorzitter:
    Van geen belang?
    De heer Van Vondel:
    Nee, dat was voor mij van geen belang.
    De voorzitter:
    Dat criminelen er mede doordat de politie meewerkt, indirect
    c.q. direct, veel geld kunnen verdienen, was ook niet van
    belang?
    De heer Van Vondel:
    Nee. In mijn visie moesten wij zorgvuldig omgaan met het
    gekozen middel en kon er voor

    de doelstelling – het onderuit halen van die mafia-organisatie –
    veel wijken.
    Noot

    De verdiensten van de informanten voor het binnenhalen van de
    containers werden niet afgedragen aan politie en justitie.

    De voorzitter:
    Mijn opmerking was dat wat er uiteindelijk mee verdiend is
    door
    informanten, veel meer is geweest dan de tip-, toon- en
    voorkoopregeling ooit had kunnen goedmaken.
    De heer Van Vondel:
    Ja, dat is correct.(…) Devoorzitter:
    Sommige
    informanten hebben er toch miljoenen mee
    verdiend?
    De heer Van Vondel:
    Ja, dat is ook correct.
    De voorzitter:
    Dat zijn toch bedragen die wij niet in de tip-, toon- en
    voorkoopregeling tegenkomen of bij de f.500 aanmoedigingspremie
    voor iemand die u als
    informant iets vertelt over een
    gestolen huisbrandkachel?
    De heer Van Vondel:
    Ja, dat is mij bekend. Dat ligt ook heel anders.
    De heer De Graaf:
    Bent u ervan overtuigd dat, als het openbaar ministerie wel
    met uw stelling akkoord was gegaan, de betrokken
    informanten
    u precies hadden verteld hoe groot hun winst was en die dan ook
    volledig hadden afgedragen?
    De heer Van Vondel:
    Laat ik zeggen dat ik daar vertrouwen in had.
    Noot

    7.10.2 Gebruik criminele gelden

    De commissie heeft geconstateerd dat de politie enkele malen
    gebruik hebben gemaakt van criminele gelden om delen van de methode
    te financieren. Zo werd de huur van de loods veelal betaald door de
    informant met criminele gelden. In enkele gevallen is gebleken dat
    ook kosten voor de oprichting van coverbedrijven met deze gelden
    zijn betaald. Het inklaren van de goederen en de betalingen van de
    chauffeur kwamen tevens voor rekening van de informant die deze
    kosten betaalde met crimineel geld. Op deze manier werd met
    crimineel geld de methode gefinancierd.

    De voorzitter:
    De financiering van dat hele traject kost natuurlijk
    geld.
    De heer Langendoen:
    Dat is duidelijk.
    De voorzitter:
    Wat voor geld gebruikt u daarvoor als politie?
    De heer Langendoen:
    Daarvoor wordt crimineel geld aangewend, dus geld afkomstig
    van een criminele organisatie.
    De voorzitter:
    Waar gebruikt u dat geld van die criminele organisatie
    voor?
    De heer Langendoen:
    Voor het realiseren van de dingen die u zojuist noemde,
    namelijk vervoer en loods.
    De voorzitter:
    En eventueel ook automobielen?
    De heer Langendoen:
    Eventueel, ja.
    De heer De Graaf:
    Hebt u materiaal aangeschaft met dat geld?
    De heer Langendoen:
    Er is met dat geld materiaal aangeschaft.
    De voorzitter:
    Is het niet vreemd dat de politie crimineel geld gebruikt om
    materiaal en communicatiemiddelen aan te schaffen?
    De heer Langendoen:
    Dat is nieuw, denk ik.
    De voorzitter:
    Is het nou zo dat daar ook die burgerchauffeur in de haven
    van betaald wordt?
    De heer Langendoen:
    Ook dat is juist. Noot De commissie
    constateert tevens dat de CID Kennemerland met criminele gelden
    auto’s en telefoons aangeschafte.
    De heer Koekkoek:
    Ontving u dat geld?
    De heer Van Vondel:
    Ik ontving dat geld.
    De voorzitter:
    Hoeveel geld?
    De heer Van Vondel:
    Veel geld.
    De voorzitter:
    Is het door uw vingers gegaan?
    De heer Van Vondel:
    Geld is mij feitelijk door de handen gegaan.
    De voorzitter:
    Hoeveel geld?
    De heer Van Vondel:
    Tonnen.
    De voorzitter:
    Waar legde u dat dan neer? Onder uw hoofdkussen? Waar ging
    dat geld naartoe? Of is ook dat geheim?
    De heer Van Vondel:
    Ik heb uitgelegd dat wij voor de uitvoering van dat middel
    gereedschappen nodig hadden. Die gereedschappen zijn betaald. Ik
    kreeg het geld in de hand en betaalde het gereedschap.
    That’s

    it. U moet het niet zien alsof ik een of andere pot heb
    aangelegd. Als er geld nodig was, werd dat gemeld. Dan kwam het
    geld op tafel en betaalde ik de kosten.

    De voorzitter:
    Dus het geld was er op afroep?
    De heer Van Vondel:
    Ja.
    De heer Koekkoek:
    Van de informant?
    De heer Van Vondel:
    Van informanten.
    De voorzitter:
    Daarmee werd u toch nog extra afhankelijk van die
    informanten? U had toch beter naar mijnheer Straver kunnen lopen
    en kunnen zeggen: ik heb een auto nodig, of een telefoon?
    De heer Van Vondel:
    De afspraak is gemaakt om het doel te bereiken en het zo te
    doen. Dan heb ik er verder geen probleem mee.
    De heer De Graaf:
    Waren alle dingen die zijn aangeschaft, voor die specifieke
    methode dringend noodzakelijk?
    De heer Van Vondel:
    Die waren enkel en alleen voor die specifieke actie.
    Noot Slechts enkele medewerkers van de CID waren op de
    hoogte van het feit dat informanten de criminele gelden mochten
    behouden. Ook de meeste officieren van justitie waren daarvan niet
    op de hoogte. Slechts een enkeling binnen de CID wist dat met
    criminele gelden opsporingsactiviteiten en -middelen werden
    gefinancierd. Enkele honderduizenden guldens zijn hiermee gemoeid
    in Kennemerland. CID-chef Langendoen heeft een soort kasboek
    aangelegd van deze betalingen. Het kasboek was alleen bekend bij
    Langendoen, Van Vondel en De Jongh. Noch de korpsleiding, noch de
    officieren van justitie waren hiervan op de hoogte.
    De voorzitter:
    (…) Hoeveel geld is er nu genvesteerd of gesubsidieerd in
    de periode dat u hiermee bezig bent geweest?
    De heer Langendoen:
    Enkele honderdduizenden guldens.
    De voorzitter:
    En hebt u dat bijgehouden?
    De heer Langendoen:
    Ja, dat heb ik bijgehouden.
    De voorzitter:
    Hebt u daar een kasboek van?
    De heer Langendoen:
    Daar is een soort kasboek van.
    De voorzitter:
    Waar is dat?
    De heer Langendoen:
    Dat is op een veilige plek.
    De voorzitter:
    Is binnen uw korps bekend waar dat kasboek van u
    is?
    De heer Langendoen:
    Neen. Noot Langendoen heeft geen verklaring
    voor het niet inlichten van de korpsleiding of het OM over dit
    kasboek. Noot Het kasboek, dat slechts bestaat uit
    enkele vellen papier, geeft een summier en onvolledig overzicht van
    de betalingen aan informanten vanaf de zomer 1992. Het kasboek is
    pas nadat de betalingen zijn verricht opgemaakt. Het kasboek geeft
    de uitgaven en inkomsten via de politie van twee informanten aan.
    Daarbij staan bijvoorbeeld auto’s opgevoerd en zijn de betalingen
    aan de chauffeur vermeld. In het kasboek worden 31 containers
    vermeld waarmee de CID Kennemerland onder leiding van Langendoen
    bemoeienis heeft gehad. Van containers voor de zomer van 1992 weet
    Langendoen niets. Noot De chauffeur kreeg per container
    fl. 25.000,-. In een aantal gevallen kreeg de chauffeur volgens het
    kasboek fl. 2.500,- indien sprake was van legale lading. In het
    geval van een container als lijntester, waarin geen drugs zaten,
    kreeg de chauffeur niettemin fl. 25.000,-. De chauffeur M.
    verklaart echter dat hij steeds fl. 25.000,- kreeg voor de
    transporten die hij moest rijden. Chauffeur M. verklaart eveneens
    aan de rijksrecherche dat hij minimaal 65 keer een container heeft
    gereden. Deze 65 containers zijn niet allemaal vermeld in het
    kasboek. Het geld dat aan de douane werd betaald is nergens
    verantwoord. Van een financile administratie van de dekladingen was
    geen sprake. Indien de informant zelf aankopen deed ten behoeve van
    het binnenhalen van de containers werd dat niet geadministreerd.
    CID-medewerker Van Vondel heeft getracht, zoals hiervoor is
    beschreven, met crimineel geld een informant te bewegen geen
    informatie te verstrekken.


    vorige        
    volgende        
    inhoudsopgave en zoeken