01 De markt van veiligheid en zekerheid
03 Inlichtingen- en veiligheidsdiensten en ICT
04 De Dierenrechtenpraatgroep van de BVD
05 http://www.politieklachtenburo.nl/
06 Jaarverslag Binnenlandse Veiligheidsdienst 2000
07 Echelonhoorcommissie
08 Nieuwe wettelijke regeling voor het vorderen van gegevens bij bedrijven door opsporingsinstanties
09 Andere tijden over een vreemde diplomatieke rel
10 Documents Show FBI Web Surveillance
11 Augen zu und durch
12 Exclusive report: EU GOVERNMENTS TO GIVE LAW ENFORCEMENT AGENCIES ACCESS TO ALL COMMUNICATIONS DATA
13 Forschungsstelle Langeveld – Duits afluisterstation in bezet Nederland
Gehele Observant #8

Op de site bij Buro Jansen & Janssen een aantal nieuwe artikelen:

De markt van veiligheid en zekerheid

Registratie, DNA-onderzoek, cameratoezicht, afluisteren, inkijkoperaties, fouilleren zonder verdenking… In de strijd tegen criminaliteit en onveiligheid heeft de overheid zichzelf de laatste tijd nogal wat bevoegdheden en mogelijkheden toebedeeld. Klonk er in het verleden vanuit verschillende hoeken de nodige kritiek op dit soort ontwikkelingen (vaak met verwijzingen naar bijvoorbeeld de tweede wereldoorlog), nu blijft het akelig stil.

Wild West in de polder

Buitenlandse politieambtenaren spelen een steeds grotere rol in Nederlandse opsporingsonderzoeken. De controle op deze buitenlandse agenten blijkt echter te rammelen, zo constateerde de commissie van Traa al in 1996..

Inlichtingen- en veiligheidsdiensten en ICT

Overzicht van de Europese samenwerking en de wettelijke kaders.

De Dierenrechtenpraatgroep van de BVD

Op zondag 25 maart, midden in de MKZ-crisis gaat een groot deel van de grootste Nederlandse varkensslachterij in Boxtel in vlammen op. Naar later blijkt een, wat uit de hand gelopen, actie van het Dierenbevrijdingsfront. In diezelfde periode probeert de BVD een informant te werven in Nijmegen. De jongeman moet infiltreren in kringen van radicale dierenrechtenactivisten. De beoogde informant zou voor de BVD echter niet de daders van acties als in Boxtel – liefst van tevoren – hoeven aan te wijzen. Of toch?.

http://www.politieklachtenburo.nl/

Het Amsterdamse politieklachtenburo heeft sinds vandaag een website met o.a. een uitleg van de klachtenprocedure, adressen van alle klachtencoordinatoren van de politie in het hele land, het (nederlandstalige) arrestantenpamflet van de Amsterdamse Arrestantengroep.
Stichting Klachten- en Adviesburo Politieoptreden Van Ostadestraat 49d
1072 SN Amsterdam
Tel: 020-6763079
Fax: 020-6760636
Openingstijden:
Maandag 16.00-19.00 uur
Donderdag 16.00-19.00 uur

Jaarverslag Binnenlandse Veiligheidsdienst 2000

Echelonhoorcommissie

Uitgelekt: het  ontwerp-rapport van de Echelonhoorcommissie van het europees parlement.

Nieuwe wettelijke regeling voor het vorderen van gegevens bij bedrijven door opsporingsinstanties

Er komt een wettelijke regeling voor het opvragen door politie en Justitie van ondermeer klantgegevens bij bedrijven en andere instellingen. Het gaat om een regeling die de politie bevoegd maakt in het kader van een opsporingsonderzoek gegevens te vorderen bij derden, zoals bedrijven. De Commissie wil de politie veel meer toegang tot gegevens geven dan nu mogelijk is!

Andere tijden over een vreemde diplomatieke rel

Altijd lastig: de diplomatieke verhoudingen met China. Of het nu gaat om de plannen van Van Aartsen tot een gesprek met de Falun Gong-beweging, de spionagevluchten van de Amerikanen op China of de levering van marineschepen aan Taiwan. Maar dat was nog niets vergeleken met 35 jaar geleden: de ontvoering en de dood van een Chinese ingenieur leidde toen tot een maandenlange belegering van de Chinese Vertegenwoordiging in Den Haag. Een diplomatieke oorlog, die de BVD en Buitenlandse Zaken bijna tot wanhoop bracht.

DONDERDAG 31 MEI IN ANDERE TIJDEN:

Moskou in de laten jaren dertig: de angst regeert. Iedereen loopt de kans spoorloos te verdwijnen in de kampen van Stalin: ook het handjevol buitenlanders dat ooit uit idealisme naar de Sovjet-Unie is gekomen. Eén van hen is Willem Sieuwertsz van Reesema: de enige Nederlander die verbonden is aan het secretariaat van de Kominteren, de Communistische Internationale. Hij weet als één van de weinigen te overleven in het gevaarlijke centrum van de Komintern: Hotel Lux.

Documents Show FBI Web Surveillance

By D. IAN HOPPER, Associated Press Writer

WASHINGTON (AP) – The FBI (news – web sites) has used Internet eavesdropping tools to track fugitives, drug dealers, extortionists, computer hackers and suspected foreign intelligence agents, documents show.
The documents, obtained by The Associated Press under the Freedom of Information Act, also detail how the FBI scurried last year to prove it wasn’t “randomly looking at everyone’s e-mail” once its Web surveillance practices came under attack. The FBI records show the agency used its controversial Carnivore system 13 times between October 1999 and August 2000 to monitor Internet communications, and a similar device, Etherpeek, another 11 times.

Augen zu und durch

Christiane Schulzki-Haddouti

Bundestag will diese Woche noch G-10-Gesetz mit erweiterten Abhörbefugnissen für Geheimdienste verabschieden
Eine öffentliche Diskussion fand bislang kaum statt. Dennoch soll bereits diesen Freitag das G-10-Gesetz in dritter Lesung im Bundestag verabschiedet werden. Es befugt den Bundesnachrichtendienst auch den leitungsgebundenen Telekommunikationsverkehr abzuhören. Der BND hat damit Zugriff auf 100 Prozent, während er zuvor nur auf den Satellitenverkehr beschränkt war.

Exclusive report: EU GOVERNMENTS TO GIVE LAW ENFORCEMENT AGENCIES ACCESS TO ALL COMMUNICATIONS DATA

EU laws on data protection and privacy to be reviewed to meet demands of the “agencies” for access to all telecommunications content and traffic data
The Council of the European Union to back retention and archiving of all phonecalls, e-mails, faxes, internet usage and websites for up to seven years
“ENFOPOL 98” to go through EU Justice and Home Affairs Council at the end of May: extending surveillance to mobile phones, internet usage and websites access to documents refused because disclosure “could impede the efficiency of ongoing deliberations”

Forschungsstelle Langeveld – Duits afluisterstation in bezet Nederland

Het was in beperkte kring van technici en historici bekend: de radiotelefonie-verbindingen van de geallieerden waren tijdens de tweede wereldoorlog niet al te goed beveiligd. Toen Walter Schellenberg, SD-chef en opvolger van admiraal Canaris, na 1945 zijn memoires publiceerde stak hij de Deutsche Reichspost een pluim op de hoed, omdat Hitlers helpers in staat waren geweest de stemmen van Churchill en Roosevelt op te vangen en op de band vast te leggen. Dat was mogelijk, omdat voortgebouwd werd op de ontwikkeling van de radio- verbindingen tijdens de Duitse en de Nederlandse koloniale tijd.
Schellenberg vermeldde niet, dat het afluisteren in Nederland gebeurde. Hij werd in Neurenberg betrekkelijk licht gestraft en schreef zijn herinneringen op, die overigens door de na-oorlogse historici niet serieus werden genomen; lange tijd was de geschiedschrijving een aangelegenheid van de overwinnaars…
Hans Knap (journalist en auteur in Vledder) dook in de archieven en benadrukt in zijn verhaal, dat het afluisteren in de Nederlandse PTT-domeinen gebeurde, in Noordwijk, en later onder de rook van de Philips-fabrieken, in Valkenswaard bij Eindhoven. Hij stelde vast, dat de banden tussen de Duitse en Nederlandse telecommunicatie al vanaf het begin van de 20ste eeuw zeer hecht aaneen gesmeed waren.

Gepubliceerd in Ravage nr 7, 18 mei 2001

Eva Oling en Erik Timmerman

Registratie, DNA-onderzoek, cameratoezicht, afluisteren, inkijkoperaties, fouilleren zonder verdenking… In de strijd tegen criminaliteit en onveiligheid heeft de overheid zichzelf de laatste tijd nogal wat bevoegdheden en mogelijkheden toebedeeld. Klonk er in het verleden vanuit verschillende hoeken de nodige kritiek op dit soort ontwikkelingen (vaak met verwijzingen naar bijvoorbeeld de tweede wereldoorlog), nu blijft het akelig stil. Het beeld van de Totalitaire Staat jaagt nog maar weinig mensen schrik aan. Volgens voorstanders van meer controle komt dat omdat dit beeld achterhaald is. Criminelen zijn enger dan controle. Meer registratie, technologie en bevoegdheden zouden daarom juist in het belang zijn van de ‘goedwillende burger’. Critici wijzen er tevergeefs op dat een almachtige overheid ook bedreigend kan zijn voor de burgers die ze zegt te beschermen: ‘Ik hoop niet dat het zo ver komt, maar als er hier ooit weer een dictator aan de macht komt, dan ligt de hele infrastructuur er al’. In eerste instantie gaat dit artikel dan ook over een aantal nieuwe bevoegdheden en (technische) mogelijkheden van de overheid. Maar is de nadruk leggen op het gevaar van een totalitaire staat eigenlijk niet een wat te simpele voorstelling van zaken?

lees meer

Gepubliceerd in: De Groene Amsterdammer 8 maart 2001

 Jelle van Buuren
Buitenlandse politieambtenaren spelen een steeds grotere rol in Nederlandse opsporingsonderzoeken. De controle op deze buitenlandse agenten blijkt echter te rammelen, zo constateerde de commissie van Traa al in 1996. Op aandringen van de Tweede Kamer beloofde de minister van Justitie met nieuwe regels te komen voor de in Nederland gestationeerde buitenlandse verbindingsofficieren. Die nieuwe regels zijn er nog steeds niet. Toch ligt er al sinds mei 1998 op het Ministerie van Justitie een geheim rapport over de problemen met het toezicht op de buitenlandse liaison officers. Waarom blijven die nieuwe regels uit? En wat staat er eigenlijk in dat geheime rapport? De Groene wist de hand te leggen op het explosieve rapport en de richtlijn voor buitenlandse liaison officers.

lees meer

6.7.1 Europa

6.7.1.1. Inleiding

Binnenlandse veiligheid is de hoeksteen van de nationale soevereiniteit. Overdracht van nationale bevoegdheden op dit gebied naar het niveau van de Europese Unie zal hoogstens het sluitstuk van vergaande politieke integratie vormen – als het er al ooit van komt. In het proces van Europese integratie blijkt de nationale soevereiniteit immers keer op keer op bepaalde terreinen springlevend. De samenwerking tussen politie en justitie blijft gedomineerd door nationale prerogatieven. Voor inlichtingen- en veiligheidsdiensten geldt dat eens te meer. Internationale regulering van bevoegdheden van inlichtingen- en veiligheidsdiensten, bijvoorbeeld door internationale verdragen, is om dezelfde reden niet te verwachten.

Er vindt echter wel vergaande samenwerking plaats tussen Europese inlichtingen- en veiligheidsdiensten (ivd’s), zowel op het terrein van beleidsafstemming als op het terrein van operationele samenwerking. Hierbij past wel meteen een kanttekening. Het sterk soevereine karakter van ivd’s bepaalt in hoge mate het karakter van de samenwerking. In de wereld van de ivd’s is er sprake van opportunisme, of vriendelijker gezegd: quid pro quo. Waar de belangen samenvallen werkt men samen, waar de belangen uiteenlopen werkt men niet samen, of is men elkaars concurrent.

lees meer

gepubliceerd in Ravage nr 6, 27 april 2001 door OBIV

lees meer

Ravage

In april waren er een aantal interessante Internet zaken, die een vraag gemeen hadden: wie bepaalt er wat er mag op Internet – en kan de rechter bepaalde informatie, of het linken ernaar, zomaar verbieden? Essentiele kwesties dus, als je bedenkt dat het wereldwijde web bestaan bij de gratie van verbindingen die mensen leggen met elkaars pagina’s. lees meer

Ravage # 6

Op zondag 25 maart, midden in de MKZ-crisis gaat een groot deel van de grootste Nederlandse varkensslachterij in Boxtel in vlammen op. Naar later blijkt een, wat uit de hand gelopen, actie van het Dierenbevrijdingsfront. In diezelfde periode probeert de BVD een informant te werven in Nijmegen. De jongeman moet infiltreren in kringen van radicale dierenrechtenactivisten. De beoogde informant zou voor de BVD echter niet de daders van acties als in Boxtel – liefst van tevoren – hoeven aan te wijzen. Of toch? lees meer

Het Parool 24/04/2001

(Van onze politieke redactie)

DEN HAAG

Verdachten die hun naam niet zeggen, mogen langer worden vastgehouden. Tot verrassing van enkele Kamerleden mag de politie al sinds februari het sofinummer gebruiken om achter hun identiteit te komen. Ook door verdachten te scheren mag de politie proberen ze herkenbaar te maken. Verdachten die hun naam niet zeggen, mogen voortaan twaalf uur in plaats van zes uur worden vastgehouden. 

Van alle verdachten mag het sofinummer worden gebruikt om hun gegevens te controleren. Nu gaat het in dertig procent van de gevallen nog mis, omdat namen verkeerd worden opgegeven of opgeschreven. Het sofinummer staat sinds enige tijd vermeld op rijbewijs en paspoort, iets wat sommige Kamerleden gisteren tijdens het debat naar hun documenten deed grijpen om het te controleren.

lees meer

Als het aan de politie-lobby ligt staat Nederland aan de vooravond van de introductie van een nieuw politiewapen: peperspray. Na twee onderzoeken door TNO is de politiek nu om. Peperspray wordt waarschijnlijk in 2001 ingevoerd als politiewapen.
Peperspray is echter veel minder onschuldig dan het lijkt. Uit praktijkervaringen en experimenten in het buitenland blijken er zeer veel haken en ogen aan het gebruik van peperspray te zitten. Om te voorkomen dat peperspray zonder verdere discussie wordt ingevoerd heeft Buro Jansen & Janssen haar bevindingen over het middel gebundeld in een dossier en op deze website gezet.

lees meer

“Mijn gezicht stond in brand.” Getuigeverklaring uit België  

“M’n longen klapten dicht, ik kon geen lucht meer krijgen. Ik kreeg een onwaarschijnlijk brandend gevoel in m’n luchtpijpen. Nooit meer, echt nooit meer wil ik zoiets meemaken.” Peter Terrijn van het Forum van Vredesaktie deed in februari mee aan een symbolische actie voor het Paleis van Justitie in Brussel. Hij werd het slachtoffer van het nieuwe wapen van de Belgische politie: peperspray. De actie richtte zich tegen een wetsvoorstel dat criminele organisaties verbiedt. Een toneelstukje voor het oog van de camera’s moest de gevreesde gevolgen uitbeelden. Als agenten vermomde actievoerders sloegen een groep demonstranten – die met bordjes twintig politieke organisaties uitbeeldden- in elkaar om hen vervolgens te arresteren. Toen het ad hoc ‘Crimineel Netwerk’ na afloop hun spullen bij elkaar raapte, verscheen een echte politieman ten tonele. Hij wilde een van de actievoerders arresteren, wat enig duw en trekwerk opleverde. Te hulp geschoten collega’s aarzelden niet en sloegen er meteen op los. Een van de agenten trok zijn busje peperspray en spoot enkele actievoerders van dichtbij in het gezicht. “Geradbraakt, het leek de hel wel. Je maakt een soort doodstrijd mee”. Klaas Maertens was een van de andere slachtoffers die plotseling bespoten werd. “Op dat moment besefte ik niets meer. M’n gezicht stond in brand, het slijm stroomde m’n neus en het vocht m’n ogen uit. Ik kreeg geen zuurstof meer en raakte zo in paniek dat ik bijna onder een rijdende auto terecht ben gekomen.”

lees meer

17 argumenten tegen een nieuw politiewapen

Voor de opvulling van het gat tussen de wapenstok en het pistool lijkt zich eindelijk een oplossing aan te dienen. Peperspray, een goedje gefabriceerd van het extract uit cayennepeper en geleverd in handzame spuitbusjes, moet de politie nieuwe mogelijkheden geven onwillige arrestanten tijdelijk uit te schakelen – zonder blijvend letsel toe te brengen. Vanuit de politie is een stevige  lobby op gang gekomen om het middel in te voeren, wat niet wil zeggen dat alle politiemensen onverdeeld voor zijn. De politiek was tot nu toe terughoudender: de ministers vroegen om nader onderzoek door TNO.
Inmiddels zijn er twee onderzoeken van TNO verschenen. In 1997 kwam het eerste TNO-rapport uit, een uitgebreid literatuuroverzicht van buitenlands onderzoek naar de geschiktheid van dit wapen als geweldsmiddel bij de politie. Het tweede TNO-rapport met aanvullend onderzoek naar eventuele gevaren voor mensen met longaandoeningen (op basis van experimenten met cavia’s) is van november 1998.

lees meer

Peperspray is een extract van bepaalde soorten pepers (Capsicum Annuum of Capsicum Frutescens). Deze pepers zijn onder andere bekend als basis voor Tabasco en Chili. Het extract wordt Oleoresin Capsicum (OC) genoemd en bevat een aantal bestanddelen die zorgen voor het hete effect van pepers, onder andere capsaïne. OC heeft een concentratie die ongeveer 600 keer zo heet is als een gewone peper, en is hierdoor een ontstekingopwekkende stof.  Wanneer iemand ermee in aanraking komt leidt dit direct tot een aantal ontstekingsreacties van de huid, ogen en keel. Het slachtoffer sluit de ogen en is voor korte tijd blind, de huid geeft een zeer heftig brandend gevoel. Je gaat hoesten, kokhalzen en krijgt een gevoel van misselijkheid. De reaktie hierop is zo heftig dat de betrokkene de controle over het lichaam volledig verliest. Naast deze reflexmatige reacties levert het middel ook nog een enorme pijn op. Na een half uur tot drie kwartier zijn de directe effecten verdwenen. Naar gevolgen op de langere termijn is veel onderzoek gedaan.

lees meer

Vurige pleidooien

De vraag om invoering van peperspray als nieuw politiewapen komt niet uit de lucht vallen. Al jaren is er sprake van een gat tussen de wapenstok en het vuurwapen, dat opgevuld moet worden. Oplossingen zijn tot nu toe niet gevonden. Een overzicht van de lobby voor invoering van peperspray en de besluitvorming tot nu toe.

Eind 1996 verscheen het rapport ‘Onder Schot’, een studie naar het vuurwapengebruik van de politie in de periode van 1978-1995, waaruit duidelijk werd dat politieagenten hun dienstwapen vaak onnodig en onjuist gebruiken. In een symposium over dit rapport van Jan Naeyé aan de Vrije Universiteit in Amsterdam werd peperspray genoemd als een van de middelen die dreigen met een vuurwapen, en eventueel gebruik ervan, moet voorkomen.
Sindsdien is de lobby voor invoering goed op gang gekomen, de Rotterdamse politie nam het voortouw.

lees meer

Steekpenningen, medische risico’s en méér geweldgebruik

Tekortkomingen van het TNO-onderzoek en aanvullingen

In verschillende landen is onderzoek gedaan naar de geschikt heid van peperspray als wapen en de risico’s van het gebruik. De Verenigde Staten was het eerste land waar peperspray werd ingevoerd, de meeste evaluatie-onderzoeken komen dan ook daar vandaan. Het is interessant om een aantal rapporten naast elkaar te leggen, enerzijds onderzoeken die de invoering van peperspray als politiewapen ondersteunen, anderzijds evaluaties van praktijksituaties.
De vier onderzoeken die we onder de loep nemen zijn:
– Het TNO-onderzoek dat Peperspray onderzocht heeft op ge schiktheid als wapen voor de Nederlandse politie;
– Het zogenaamde Ward-report dat voor de FBI aanleiding was peperspray in Amerika als politiewapen te introduceren;
– Het Lumb/Friday-rapport dat onderzocht wat de invloed van de introductie van peperspray is op geweldgebruik door de poli tie;
– Het Duke-rapport dat kijkt naar de medische effecten van peperspray op agenten die met het middel moeten trainen.

Uit deze beschouwing blijkt dat het TNO literatuuronderzoek verre van objectief is, en voor een belangrijk deel gebaseerd op het Ward FBI-rapport waarvan de objectiviteit recentelijk serieus in twijfel is getrokken (het kwam met behulp van steekpenningen uit de peperspray-industrie tot stand). De praktijkevaluaties laten zien dat er wel degelijk medische risico’s zijn aan de inzet van peperspray, en dat het geweld gebruik na invoering zeker niet vermindert. Integendeel.
lees meer