• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202, 06-34339533, signal +31684065516, info@burojansen.nl (pgp)
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL43 ASNB 0856 9868 52 of NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Europa

  • Politieklachten

  • IX – De afvalverwerkingsbranche – 5.5. De rol van afvalmakelaars

    5.5. De rol van afvalmakelaars

    In de wereld van de afvalbranche is een bijzondere plaats
    ingeruimd voor de afvalmakelaar. Dit is een persoon of een
    onderneming (in BV-vorm) die bemiddelt tussen de diverse partijen
    binnen de afvalketen. Wanneer een bedrijf af wil van gevaarlijk
    afval, dan kan die onderneming een afvalmakelaar inschakelen die er
    voor zorgt dat een afvaltransportbedrijf dat afval komt ophalen en
    vervolgens deponeert bij een daartoe gequipeerd verwerkingsbedrijf.
    De afvalmakelaars weten waar nog verwerkingscapaciteit is, wie
    ruimte over heeft voor het transport en waar eventueel de
    verdiensten kunnen liggen. Hij of zij, en doorgaans zijn dat
    ondernemingen die uit niet meer dan een of twee personen bestaan,
    heeft veel kennis van de afvalketen en voor deze kennis moeten
    bemiddelingskosten worden betaald. In veel gevallen kopen makelaars
    het afval zelf tegen het hoogste ontdoenerstarief en gaan zij op
    zoek naar een verwerkingplaats met de minste kosten.

    Op zich is daarop natuurlijk niets aan te merken en gebruikelijk
    voor meer branches in het economische leven. Makelaars vervullen
    een nuttige functie omdat zij aanbod en vraag op elkaar afstemmen
    en daardoor de afvalmarkt met hun bemiddeling kunnen optimaliseren.
    Het cruciale punt bij afvalmakelaars is echter dat zij hun
    bemiddeling het liefst onder strikte geheimhouding (moeten)
    uitvoeren Noot . Doen zij dat niet dan is hun rol zo
    uitgespeeld omdat andere afvalverwerkingsbedrijven de route van het
    afval dan zelf overnemen om daarmee hun eigen kosten te reduceren.
    Deze geheimhouding maakt hen relatief ongrijpbaar en
    oncontroleerbaar. Zij kunnen grote illegale afvoerlijnen
    organiseren van, meestal gevaarlijk, afval en zijn strafrechtelijk
    vrijwel ongrijpbaar (Van Zeben, 1995). Omdat de ontdoeners vaak al
    blij zijn van het gevaarlijke afval af te zijn en zich niet meer
    verantwoordelijk voelen voor wat er met hun afval in werkelijkheid
    gebeurt, kunnen makelaars relatief ongestoord hun gang gaan. Vaak
    wordt door hen het afval naar buitenlandse afvalverwerkers
    gebracht, die meestal de vereiste verwerkingscapaciteit niet hebben
    of niet in staat zijn een adequate afhandeling te verrichten. Zo
    was er een strafzaak in 1992 waarbij een afvalmakelaar voor de
    rechtbank van Den Bosch terecht stond omdat hij illegaal afvalolie,
    slakken en vliegassen afkomstig uit Nederland en Duitsland had
    gexporteerd naar Belgi. De ontdoeners van het afval werd
    voorgespiegeld dat hun afval naar Frankrijk zou worden gebracht om
    te worden verwerkt in de wegenbouw en de asfalt- en
    cementindustrie. In werkelijkheid werd het afval door de makelaar
    illegaal op diverse lokaties in Belgi gestort. Op deze wijze werden
    grote sommen geld verdiend die via een Engels bedrijf werden
    doorgesluisd naar een bank in Luxemburg. Makelaars kunnen
    beschikken over vergunningen op naam waarmee zij ontheffing krijgen
    bepaalde hoeveelheden afval te storten in plaats van te verbranden.
    Deze ontheffingen bieden gelegenheid winsten te maken. Zo wil
    bijvoorbeeld een industrieel bedrijf X een partij afvalstoffen
    laten afvoeren voor f.300,- per ton. Een afvalmakelaar kan al dan
    niet via een (onterecht verkregen bijzondere) ontheffing die op
    zijn naam staat, zorgdragen voor afvoer naar een composteerbedrijf
    voor de kostprijs van f.150, – per ton. De helft dus. De
    afvalstoffen worden afgehaald en komen via dat transportbedrijf bij
    een composteerder. Dit bedrijf mengt de stoffen illegaal wetende
    dat de vrijgekomen compost niet aan de eisen voldoet. Het bedrijf
    krijgt daarvoor een onkostenvergoeding en het afval wordt op deze
    wijze via illegale kanalen als compost afgezet met behulp van en
    onder regie van de afvalmakelaar. De

    ontheffingsvergunningen waarover de makelaar beschikt zijn
    meestal verkregen door het aanbieden van verkeerde monsters en
    valse informatie aan de verstrekker van de vergunning.
    Afvalmakelaars kunnen illegaal blijven opereren omdat de ontdoeners
    na afgifte niet meer verantwoordelijk zijn – en ook niet meer
    voelen – voor hun afval. Meestal hebben de makelaars de beschikking
    over transportfaciliteiten of goede connecties met
    transportbedrijven, die niet op de hoogte zijn van wat zij
    vervoeren. Zij opereren juist vaker in internationaal verband omdat
    daarmee hun verdiensten groter zullen worden en moeilijker zijn te
    controleren door de verschillende, naast elkaar werkende, nationale
    opsporingsinstanties.


    vorige        
    volgende        
    inhoudsopgave en zoeken