• Buro Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, de overheid in Nederland en Europa kritisch volgt. Een grond-rechten kollektief dat al 30 jaar publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, bevoegdheden, overheids-optreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202, 06-34339533, signal +31684065516, info@burojansen.nl (pgp)
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL43 ASNB 0856 9868 52 of NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Europa

  • Politieklachten

  • IX – De verzekeringsbranche – 5. CONCLUSIES

    5. CONCLUSIES

    We hebben in het voorgaande al in zekere zin geconcludeerd dat
    de in hoofdstuk 1 geformuleerde onderzoeksvragen voor wat betreft
    de verzekeringsbranche niet kunnen worden beantwoord.
    Desalniettemin kan op basis van het voorgaande een aantal
    voorzichtige conclusies worden getrokken. Door de grote onderlinge
    concurrentie in de verzekeringsbranche lijken de
    acceptatievoorwaarden voor sommige verzekeringen steeds soepeler te
    worden. Hierdoor ontstaat er meer gelegenheid tot frauderen.
    Verzekeringsmaatschappijen nemen veel schades als gevolg van fraude
    voor lief. Zij gaan er vanuit dat dit onlosmakelijk met de branche
    is verbonden en dat hierover tegenover de klant niet al te moeilijk
    moet worden gedaan. Vaak vertoont men deze klantgerichte houding
    met name bij hogere schades (van grote ondernemingen) en niet bij
    kleinere schades (van kleine bedrijven en individuele burgers).
    Moeilijk doen impliceert namelijk voor de betreffende maatschappij
    een slechte naam in de verzekeringsmarkt. Het CIS en
    branche-organisaties geven aan dat zij – voorzover zij dat weten en
    uitspreken – over het algemeen niet te maken hebben met criminele
    groepen. Er zou alleen sprake zijn van een toename van het aantal
    fraudes door individuele klanten van verzekeringsmaatschappijen,
    maar deze toename wordt niet met openbare gegevens gestaafd. Wel
    worden diverse malen kleine assurantiebemiddelingsbedrijven genoemd
    vanwege hun kwetsbaarheid voor benvloeding van of overname door
    criminele groepen. De ECD wijst ook op deze kwetsbaarheid.

    Er worden door verschillende auteurs diverse percentages genoemd
    van schade-uitkeringen waaraan fraude ten grondslag ligt. Het is
    onbekend waarop die percentages zijn gebaseerd. In veel
    jaarverslagen en persberichten van verzekeringsmaatschappijen wordt
    de georganiseerde misdaad als bron van alle kwaad naar voren
    geschoven, zonder dat daarvoor concrete feiten naar voren worden
    gebracht. Ook bij navraag naar concrete informatie blijkt die er
    niet te zijn of niet te worden verstrekt.

    Over de achtergronden van de fraudeurs is in de literatuur niet
    veel bekend. De zeldzame studies op dit terrein laten het profiel
    zien van een individuele fraudeur (meestal gewone burgers) en van
    solistisch opererende professionelen. De grotere
    verzekeringsfraudeur is een professional die al vaker voor
    soortgelijke delicten is veroordeeld. Hij is meestal met naam en
    toenaam bekend bij verzekeringsmaatschappijen, werkt vrijwel altijd
    alleen en in een enkel geval met hulp van anderen die een deel van
    zijn winst krijgen.


    vorige        
    volgende        
    inhoudsopgave en zoeken