January 1, 1999
10.8 Normering van de methoden algemeen
10.8.1 Definitie opsporing
Opsporing in Wetboek van Strafvordering
Eindrapport – 10.8 Normering van de methoden
algemeen10.8 Normering van de methoden algemeen
10.8.1 Definitie opsporing
10.8 Normering van de methoden algemeen
10.8.1 Definitie opsporing
Eindrapport – 10.7 Aanbevelingen10.7 Aanbevelingen
10.7.1 Inleiding
January 1, 1999
10.7 Aanbevelingen
10.7.1 Inleiding
In de democratische rechtsstaat vraagt elk optreden van bestuur,
justitie en politie een zo precies mogelijke wettelijke grondslag.
Bij de toepassing van strafrecht en strafvordering binnen de
democratische rechtsstaat kan het doel de middelen niet heiligen.
De toepassing van proportionaliteit en subsidiariteit moet
geschieden binnen de grenzen van wettelijke bevoegdheden en niet
daarbuiten.
Eindrapport – 10.6 Organisatie van de opsporing10.6 Organisatie van de opsporing
10.6.1 Organisatie algemeen
January 1, 1999
10.6 Organisatie van de opsporing
10.6.1 Organisatie algemeen
A. Algemene conclusies
Eindrapport – 10.5 De opsporingsmethoden10.5 De opsporingsmethoden
10.5.1 Opsporingsmethoden algemeen
January 1, 1999
10.5 De opsporingsmethoden
10.5.1 Opsporingsmethoden algemeen
A. Gebrek aan normering
Eindrapport – 10.4 De Delta-methode10.4 De Delta-methode
10.4.1 Uitvoering Delta-methode
January 1, 1999
10.4 De Delta-methode
10.4.1 Uitvoering Delta-methode
A. Delta-methode onverantwoord
Eindrapport – 10.3 Aard, ernst en omvang van de
georganiseerde criminaliteit10.3 Aard, ernst en omvang van de georganiseerde
January 1, 1999
10.3 Aard, ernst en omvang van de georganiseerde
criminaliteit
A. Definitie
Eindrapport – 10.14 Toekomstige enqutes10.14 Toekomstige enqutes
January 1, 1999
10.14 Toekomstige enqutes
De commissie heeft enkele aanbevelingen geformuleerd voor
toekomstige enqutes.
Eindrapport – 10.13 Sturing en controle10.13 Sturing en controle
10.13.1 Openbaar ministerie
January 1, 1999
10.13 Sturing en controle
10.13.1 Openbaar ministerie
A. Versterking
Eindrapport – 10.12 Aanbevelingen organisatie
opsporing10.12 Aanbevelingen organisatie opsporing
January 1, 1999
10.12 Aanbevelingen organisatie opsporing
De commissie beveelt het volgende aan voor de organisatie van de
opsporing. De commissie vraagt de Kamer een oordeel te geven over
deze aanbevelingen.
Eindrapport – 10.2 Crisis in de opsporing10.2 Crisis in de opsporing
January 1, 1999
10.2 Crisis in de opsporing
Voordat de commissie de specifieke conclusies van haar onderzoek
geeft, wil zij een aantal meer algemene conclusies trekken. De
commissie is van oordeel dat sprake is van een crisis in de
opsporing. Deze crisis in de opsporing kent drie elementen:
ontbrekende normen, een niet goed functionerende organisatie en
problemen in de gezagsverhoudingen.
Eindrapport – 10.11 Overige methoden10.11 Overige methoden
January 1, 1999
10.11 Overige methoden
A. Inwinning, opslag en gebruik van informatie
Eindrapport – 10.10 Gebruik van informanten en
infiltranten10.10 Gebruik van informanten en infiltranten
January 1, 1999
10.10 Gebruik van informanten en infiltranten
A. Informanten
Eindrapport – 10.1 VerantwoordingHOOFDSTUK 10 CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN
10.1 Verantwoording
January 1, 1999
HOOFDSTUK 10 CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN
10.1 Verantwoording
De commissie had de drieledige opdracht om onderzoek te doen
naar:
a aard, omvang en ernst van de zware, georganiseerde
criminaliteit;
b de feitelijke toepassing, de rechtmatigheid, het verantwoord zijn
en de effectiviteit van de opsporingsmethoden;
c de organisatie, het functioneren van en de controle op de
opsporing.
De commissie heeft zich ten doel gesteld deze punten te onderzoeken
met het oog op de gewenste normering van opsporingsmethoden. Voor
een goede normering is kennis van de drie genoemde onderdelen van
de opdracht onontbeerlijk. Daarop heeft een belangrijk gedeelte van
het onderzoek zich gericht. Evenzeer is nodig te beschrijven waarom
bij de opsporing grote en kleine ontsporingen hebben
plaatsgevonden. Die beschrijving is noodzakelijk om verantwoorde
voorstellen te kunnen doen ter verbetering van de organisatie van
en de controle op de opsporing.
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
<< oudere artikelen nieuwere artikelen >>January 1, 1999
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
1 februari 1996
De Enqutecommissie Opsporingsmethoden biedt u hierbij het verslag
aan van het onderzoek dat zij op grond van de haar op 22 november
1994 gegeven opdracht heeft ingesteld. De voorzitter van de
commissie,
M. van Traa
De griffier van de commissie,
N. J. P. Coenen