• Buro Jansen & Janssen, gewoon inhoud!
    Jansen & Janssen is een onderzoeksburo dat politie, justitie, inlichtingendiensten, overheid in Nederland en de EU kritisch volgt. Een grondrechten kollektief dat al 40 jaar, sinds 1984, publiceert over uitbreiding van repressieve wetgeving, publiek-private samenwerking, veiligheid in breedste zin, bevoegdheden, overheidsoptreden en andere staatsaangelegenheden.
    Buro Jansen & Janssen Postbus 10591, 1001EN Amsterdam, 020-6123202, 06-34339533, signal +31684065516, info@burojansen.nl (pgp)
    Steun Buro Jansen & Janssen. Word donateur, NL43 ASNB 0856 9868 52 of NL56 INGB 0000 6039 04 ten name van Stichting Res Publica, Postbus 11556, 1001 GN Amsterdam.
  • Publicaties

  • Migratie

  • Politieklachten

  • Bijlage VIII – 2. Over de geschiedenis van de georganiseerde criminaliteit in Nederland

    2. Over de geschiedenis van de georganiseerde criminaliteit
    in Nederland

    Nederland kan niet bepaald het land worden genoemd met een grote
    traditie op het vlak van de geschiedschrijving in de sfeer van
    misdaad en straf. Slechts sedert de jaren zeventig bestaat er een
    kleine kring van historici, antropologen en criminologen die
    interesse hebben voor de geschiedenis van de criminaliteit en de
    strafrechtspleging in Nederland. Hun geschriften hebben tot nu toe
    evenwel hoofdzakelijk betrekking op de manier waarop door overheden
    op het probleem van de criminaliteit werd gereageerd. Dit probleem
    zelf werd dan ook veelal slechts in functie van deze invalshoek
    behandeld (Faber, 1983; Spierenburg, 1984; Diederiks en Roodenburg,
    1991). Er is echter een gelukkige uitzondering: de geschiedenis van
    het bendewezen in en rond de Republiek in de achttiende eeuw.

    lees meer

    Bijlage VIII – 1.2. De verdere opbouw van deze studie

    1.2. De verdere opbouw van deze studie

    Om een beeld te geven van de rol die autochtone criminele
    groepen spelen in de georganiseerde criminaliteit in Nederland, is
    deze studie als volgt opgebouwd. In hoofdstuk 2 wordt, zoals al
    eerder werd aangegeven, ingegaan op de geschiedenis van de
    georganiseerde criminaliteit in Nederland. De reden hiervan is niet
    ver te zoeken. Niet alleen de georganiseerde criminaliteit van
    buitenlandse groepen en binnen etnische gemeenschappen heeft een
    geschiedenis, maar ook de georganiseerde criminaliteit die door
    autochtone groepen wordt bedreven. En het is belangrijk om,
    voorzover mogelijk, haar geschiedenis hier te releveren, met name
    om de xenofobe gedachte tegen te gaan dat de criminaliteit in
    kwestie hier de voorbije decennia door vreemdelingen en
    buitenlanders is gemporteerd. Hoofdstuk 3 bevat een analyse van de
    top van de georganiseerde criminaliteit in Nederland. Deze analyse
    komt neer op een beschrijving – zoveel mogelijk conform het
    analyse-schema dat algemeen in dit onderzoeksproject wordt
    gehanteerd – van een klein aantal criminele groepen die in
    Nederland tot de meest belangrijke worden gerekend. Dit hoofdstuk
    biedt dus geen kwantitatief inzicht in de samenstelling van die
    top, maar een kwalitatief inzicht. Mede omdat de onderlinge
    verhoudingen aan de top niet duidelijk zijn, worden, ook bij wijze
    van overgang naar hoofdstuk 5, in hoofdstuk 4 enkele criminele
    netwerken beschreven die functioneren op het midden-niveau van de
    georganiseerde
    criminaliteit. Ogenschijnlijk gaat het hier slechts om een
    wanordelijk samenstel van lokale cliques die interregionaal
    opereren, maar bij nader onderzoek is er op hoger niveau,
    top-niveau, (waarschijnlijk) meer verband dan men zo vermoedt. In
    dit hoofdstuk wordt ook ingegaan op de rol van de Hells Angels, als
    landelijke groepering, in de Nederlandse georganiseerde
    criminaliteit. Hoofdstuk 5 is gewijd aan de basis van de
    georganiseerde criminaliteit in Nederland. Deze basis wordt gevormd
    door de honderden lokaal en regionaal opererende criminele groepen
    en criminele figuren, die op zichzelf niet kunnen worden gerekend
    tot wat ook in dit onderzoeksproject de georganiseerde
    criminaliteit wordt genoemd, maar zij bij tijd en wijle allerlei
    hand- en spandiensten verlenen aan de belangrijke autochtone
    criminele groepen, en dat zij ook onophoudelijk zorgen voor hun
    nieuwe aanwas. De top van de georganiseerde criminaliteit in een
    land kan niet bestaan zonder een basis.

    lees meer

    Bijlage VIII – 1.1. Het onderzoek dat werd verricht

    1.1. Het onderzoek dat werd verricht

    Welk onderzoek werd verricht? Evenals de andere deelonderzoeken
    is ook dit onderzoek in hoge mate gestuurd door de definitie van
    georganiseerde criminaliteit die voor heel het onderzoeksproject
    tot uitgangspunt is gekozen. Er is sprake van georganiseerde
    criminaliteit wanneer groepen van personen uit winstbejag op een
    systematische manier misdaden plegen die ernstige gevolgen voor de
    samenleving hebben en zij hun illegale optreden op allerhande
    manieren, maar in het bijzonder door (dreiging met) geweld of
    corruptie trachten af te schermen tegen gericht optreden van de
    overheid hiertegen. Gewoonlijk wordt deze criminaliteit overwegend
    geassocieerd met de levering van illegale goederen en diensten op
    bijbehorende zwarte markten (prostitutie, gokken, drugs). Zeker zo
    belangrijk zijn echter de vormen van georganiseerde criminaliteit
    waarbij illegale activiteiten worden ontplooid om geld te verdienen
    in legale bedrijfstakken en nijverheden. En
    tenslotte mag men niet uit het oog verliezen dat groepen van
    personen die zich schuldig maken aan bovengenoemde vormen van
    georganiseerde criminaliteit, ook betrokken kunnen zijn bij het
    plegen van heel andere delicten, zoals Europese-Unie-fraude en
    kidnapping.

    lees meer

    Bijlage VIII – Bibliografie

    Bibliografie

    Beer Poortugael, D. den, De marechaussee grijpt in, Bruna
    & Zoon, Utrecht, 1954. Blok, A., De bokkerijders;
    Roversbenden en geheime genootschappen in de landen van
    Overmaas
    , Prometheus, Amsterdam, 1991.

    lees meer

    Bijlage VIII – 6. Algemeen besluit

    6. Algemeen besluit

    In dit algemeen besluit moet allereerst nog eens worden
    herhaald, dat de georganiseerde criminaliteit in Nederland in de
    voorbije jaren niet is gemporteerd door buitenlandse en/of
    allochtone groepen. Ook wanneer deze criminaliteit wordt
    gedefinieerd zoals in de inleiding is gebeurd, dan kan worden
    gesteld dat zij – ook in haar huidige vormen – voor een belangrijk
    stuk wortelt in de (geschiedenis van de) Nederlandse samenleving.
    Wanneer dit niet zo zou zijn, zou onmogelijk kunnen worden
    verklaard waarom uitgerekend kampers zo’n belangrijke rol in de
    internationale drugshandel spelen.

    lees meer

    Bijlage VIII – 5.4. Tot besluit

    5.4. Tot besluit

    Tot besluit kan in de eerste plaats worden gesteld dat er in de
    regio Midden- en West-Brabant meer autochtone criminele groepen,
    groepjes en individuen actief zijn dan in Groningen (Rotterdam
    wordt om de reden, eerder vermeld in de tekst, hier even buiten
    beschouwing gelaten). Zeker wanneer deze indruk, bij nader
    onderzoek, juist zou blijken te zijn, roept deze vaststelling de
    vraag op naar de achtergronden en oorzaken van dit verschil. In
    aansluiting op deze kwantitatief georinteerde vergelijking tussen
    beide gebieden kan voorzichtig een kwalitatief georinteerde
    vergelijking worden gemaakt. Die leidt onmiskenbaar tot de
    vaststelling dat in Groningen eigenlijk geen criminele groepen of
    criminele figuren opereren die een belangrijke rol spelen in
    (interprovinciale) bovenlokale netwerken, of die aansluiting hebben
    bij de top van de georganiseerde criminaliteit in Nederland. In
    Middenen West-Brabant zijn die er duidelijk wel. De Rotterdamse
    zaken vormen een geval apart, maar er valt – ook in vergelijking
    met de zaken uit de beide andere regio’s – toch wel iets over te
    zeggen. Ten eerste dat men in de Rotterdamse regio groepen
    beroepsmisdadigers aantreft die qua werkwijzen in de twee andere
    regio’s blijkbaar niet voorkomen. Ten tweede zijn in het
    Rotterdamse, in de drugshandel, enkele groepen actief zijn die niet
    alleen tot de regionale bovenlaag van de georganiseerde
    criminaliteit moeten worden gerekend, maar die ook kunnen worden
    gekoppeld aan de landelijke (sub)top van de georganiseerde
    criminaliteit. Waar men in Rotterdam de georganiseerde
    criminaliteit dus van top tot basis aantreft, daar is dat in
    Midden- en West-Brabant al veel minder het geval, en in Groningen
    eigenlijk helemaal niet.

    lees meer

    Bijlage VIII – 5.3. De situatie in Groningen

    5.3. De situatie in Groningen

    In termen van (georganiseerde) criminaliteit vertoont de regio
    een breed scala aan activiteiten. Vanuit Groningen werden 36
    rapportages opgestuurd. Hiervan moeten er in dit rapport 21 buiten
    beschouwing blijven, met name omdat zij betrekking hebben op zaken
    waarin uitsluitend of hoofdzakelijk buitenlandse en/of allochtone
    misdadigers danwel criminele groepen figureren. Niettemin zou het
    in een ander verband heel zinvol kunnen zijn om deze 21 zaken eens
    verder uit te spitten in het licht van de vraag: waarom allemaal in
    Groningen? Het gaat hier om betrekkelijk grote Turkse
    drugshandelaren, Poolse autodieven, Nigeriaanse oplichters,
    Italiaanse overvallers, Chinese afpersers, Joegoslavische
    vrouwenhandelaren ….: you name it, we have it! Een deel
    van de betrokken zaken is natuurlijk wel verwerkt in n of meer van
    de andere rapporten die door de onderzoeksgroep-Fijnaut voor de
    Enqutecommissie zijn geschreven. De vijftien overblijvende andere
    zaken geven nog een tamelijk gevarieerd beeld van wat er min of
    meer aan de basis van de georganiseerde criminaliteit in het
    Groningse stuk van Nederland heeft gespeeld in de voorbije jaren.
    Deze zaken zijn in te delen in vier groepen.

    lees meer

    Bijlage VIII – 5.2. De situatie in Rotterdam

    5.2. De situatie in Rotterdam

    Vanuit de regio Rotterdam-Rijnmond bereikten ons in totaal 38
    rapportages. Gelet op de aard, omvang en ontwikkeling van de
    criminaliteit in de Rotterdamse regio in het algemeen, ligt het
    voor de hand dat de zaken die in deze rapportages aan de orde zijn,
    gemiddeld een zwaarder kaliber hebben dan de zaken die door de
    regio Midden- en West-Brabant zijn aangeleverd. Wanneer men dan op
    de Rotterdamse zaken dezelfde selectiecriteria toepast als die
    hiervoor voor de Midden- en West-Brabantse zaken zijn gehanteerd,
    dan blijven er maar tien van de 38 zaken over die in dit rapport
    thuishoren.

    lees meer

    Bijlage VIII – 5.1. De situatie in Midden- en West-Brabant

    5.1. De situatie in Midden- en West-Brabant

    Vanuit de regio Midden- en West-Brabant bereikten ons 69
    rapportages. Een klein deel van deze rapportages moest terzijde
    worden gelegd, deels omdat zij betrekking hebben op uitingsvormen
    van zeer persoonlijk getinte (seksuele) delinquentie, deels omdat
    zij uitsluitend handelen over hele concrete gevallen van
    organisatiecriminaliteit, en deels omdat zij gaan over misdaden die
    uitsluitend door buitenlandse en/of allochtone personen waren
    begaan. Dat zodoende een paar interessante zaken buiten beschouwing
    blijven, bijvoorbeeld die (twee zaken) van Turkse mannen die met
    veel geweld en dreiging protectie wilden opdringen aan
    (Nederlandse) horeca-ondernemingen, valt te betreuren, maar moet
    worden geaccepteerd terwille van de complementariteit van de
    onderzoeksrapporten in dit project. Het gebruik van het woord
    uitsluitend in de voorlaatste zin geeft overigens al aan dat die
    criminele groepen, waarvan de meeste leden – zo te zien –
    autochtone Nederlanders zijn en waarbinnen buitenlanders en/of
    allochtone personen dus een (kleine) minderheid vormen, wl in deze
    beschouwing zijn meegenomen. Het is juist interessant om te zien
    hoe in elk geval op regionale schaal het onderscheid tussen
    autochtone en niet-autochtone misdadigers niet altijd meer te maken
    valt. Uiteindelijk zijn ruim 45 rapportages in de volgende
    reportage verwerkt. Allereerst kan men vaststellen dat de daders
    van een heel aantal delicten die in deze regio worden gepleegd, er
    helemaal niet wonen of verblijven; zij hebben er hooguit sociale
    en/of criminele contacten en weten er hierom hun weg te vinden. Dit
    is het geval in acht zaken die zijn aangemeld. Deze zaken lopen
    uiteen van overvallers uit Den Haag die op een gegeven moment ook
    in Midden- en West-Brabant hun slag willen slaan, via doelgerichte
    snelkrakers uit Amsterdam en Zaandam die het hebben gemunt op een
    juwelierszaak in Tilburg, tot zogenaamde criminele kidnappers die
    in Belgi een Marokkaanse hashdealer van zijn vrijheid beroven om
    hem op Nederlands grondgebied door zijn rivalen te laten
    mishandelen (inclusief marteling met electrische schokken). Zaken
    als deze laten vanzelfsprekend iets zien van de mobiliteit die de
    tegenwoordige zwaardere criminaliteit kenmerkt. Om ze hierom zonder
    meer onder de kop van de georganiseerde criminaliteit te
    rangschikken, zou echter te ver gaan.

    lees meer

    Bijlage VIII – 5. De basis van de autochtone georganiseerde criminaliteit

    5. De basis van de autochtone georganiseerde
    criminaliteit

    Waar het al geen sinecure is om een analyse te vervaardigen van
    de top van de autochtone georganiseerde criminaliteit in Nederland,
    daar is het maken van een analyse van haar basis werkelijk een
    crime. Gegeven de stand van de politile
    informatievoorziening op centraal niveau is het uitgesloten om
    hiervan een beeld te scheppen dat ook maar enigermate beantwoordt
    aan de werkelijkheid. Maar ook het instrument dat in het kader van
    dit onderzoeksproject werd gefabriceerd – in de vorm van de
    rapportages uit de jaren 1990-1995 die ons door de korpsen zijn
    toegezonden – biedt hier bij nader inzien volstrekt onvoldoende
    mogelijkheden voor.
    Niet alleen omdat de korpsen, kwantitatief gesproken, zeer
    verschillend op ons verzoek om welbepaalde rapportages hebben
    gereageerd – sommige korpsen hebben tot 60 70 rapportages
    ingestuurd, andere slechts een stuk of 10. Maar ook omdat, het werd
    al eerder gesignaleerd, de kwaliteit van de rapportages die wel
    zijn ingestuurd, ook zr uiteenloopt. Zij variren van kale
    analyse-schema’s van groepen tot vuistdikke rapporten over
    welbepaalde onderzoeken.

    lees meer

    Bijlage VIII – 4.4. Tot besluit

    4.4. Tot besluit

    Over Nederland ligt een wirwar van de meest verschillende
    criminele netwerken. Organisaties als de Hells Angels, cliques als
    die welke in het Zuiden de synthetische drugs produceren, en
    individuen zoals we die hebben aangetroffen in het algemene
    netwerk, vormen de middelpunten van deze netwerken. Een aantal van
    die netwerken staat zowel op nationaal niveau als op regionaal en
    lokaal niveau voortdurend met elkaar in contact. Met andere
    woorden: er zou op dit middenniveau van de georganiseerde
    criminaliteit wel eens meer orde kunnen heersen dan de chaos, die
    men hier bij de eerste aanblik waarneemt, suggereert. Met name de
    verbindingen tussen de top-groepen en de criminele netwerken zijn
    in dit verband van groot belang. Maar ook de belangrijke rol van de
    schakels tussen de interregionale en landelijke netwerken enerzijds
    en de lokaal-opererende groepen anderzijds mag niet worden
    veronachtzaamd. Want deze basisgroepen vormen in menig opzicht het
    draagvlak voor de georganiseerde criminaliteit op de hogere
    niveau’s.

    lees meer

    Bijlage VIII – 4.3. De Hells Angels

    4.3. De Hells Angels: een netwerk apart

    Hierboven – bij de beschrijving van twee netwerken die actief
    zijn in de produktie van synthetische drugs – kwam al naar voren
    dat n van deze netwerken een deel van de amphetamine verkocht aan
    Hells Angels in Amsterdam, die dat dan weer onmiddellijk
    doorverkochten naar Engeland. Wat bij de bespreking van het andere
    netwerk niet werd aangestipt, maar hier wel moet worden gemeld, is
    dat een bepaalde hoeveelheid van de illegaal ingevoerde
    grondstoffen, via omwegen in Brabant, ook terecht kwam bij de Hells
    Angels in de hoofdstad. Geconfronteerd met zulke feiten, moet men
    zich wel de vraag stellen wat de rol van de Angels in de
    georganiseerde criminaliteit is.

    lees meer

    Bijlage VIII – 1. ALGEMENE INLEIDING

    1. ALGEMENE INLEIDING

    De Parlementaire Enqutecommissie Opsporingsmethoden moet onder
    meer antwoord geven op de vraag: wat is de aard en omvang van de
    georganiseerde criminaliteit in Nederland? Het zal duidelijk zijn
    dat deze eenvoudige vraag – wil men recht doen aan de werkelijkheid
    die erin besloten ligt – slechts op een complexe manier kan worden
    beantwoord. Een van de manieren waarop in dit onderzoeksproject
    naar een antwoord is gezocht, is door na te gaan welke groepen zich
    op welke manieren met welke vormen van georganiseerde criminaliteit
    bezighouden. Een deel van de resulaten van dit onderzoek is
    neergelegd in het rapport over de rol van buitenlandse en
    allochtone groepen in de georganiseerde criminaliteit in Nederland.
    Het andere deel is vervat in dit rapport over de rol van autochtone
    groepen. In het eerstgenoemde rapport wordt reeds in de inleiding
    geschetst hoe in het algemeen wordt gedacht over de rol van
    buitenlandse en allochtone groepen in de georganiseerde
    criminaliteit in Nederland, en wordt vervolgens per hoofdstuk (per
    groep) dit beeld verfijnd. Het ligt voor de hand om in dit rapport
    een wat andere werkwijze te volgen. Eerst wordt, in hoofdstuk 2,
    het bestaande beeld van de geschiedenis van de georganiseerde
    criminaliteit in Nederland behandeld. In de daaropvolgende
    hoofdstukken worden dan de resultaten van het eigen onderzoek naar
    de tegenwoordige toestand van de georganiseerde criminaliteit
    weergegeven.

    lees meer

    Bijlage VIII – 4.2. De produktie en distributie van synthetische drugs

    4.2. De produktie en distributie van synthetische
    drugs

    In de voorbije jaren zijn er tientallen onderzoeken ingesteld
    naar de produktie en distributie van synthetische drugs. Uit een
    rapport over een belangrijk deel van deze onderzoeken is gebleken
    dat in elk geval de zogenaamde laboratoria die bij de vervaardiging
    van deze drugs werden gebruikt, overwegend waren gesitueerd in
    Amsterdam, Utrecht, Noord-Brabant en Limburg. Deze laboratoria
    waren ingericht op zeer uiteenlopende lokaties: woonschepen,
    flatwoningen, loodsen, kelders, silo’s, enzovoort. Uit het feit dat
    er in deze laboratoria maar liefst 145 verschillende chemicalin
    werden aangetroffen, mag worden afgeleid dat er bij de productie
    van synthetische drugs nog heel wat wordt gexperimenteerd. Waarbij
    wel moet worden aangetekend dat een groot deel van deze chemicalin
    gewoon waren gekocht bij bekende firma’s in Nederland, Belgi en
    Duitsland. De meeste produktiemiddelen (glaswerk,
    tabletteermachines, pompen) waren afkomstig van Nederlandse en
    Belgische bedrijven en fabrieken. De vervaardiging van synthetische
    drugs is – economisch gezien – dus een meer normale activiteit dan
    men op het eerste gezicht wellicht zou denken. De XTC-zaak die
    bijna vijf jaar geleden door het vroegere IRT Noord-Holland-Utrecht
    onder de naam Extase werd gedraaid, heeft laten zien dat de
    produktie en distributie van synthetische drugs somtijds in handen
    is van een vrij goed-georganiseerde criminele groep en dat er
    enorme sommen geld mee kunnen worden verdiend (Cortebeeck, 1994).
    Deze groep was van gemengde, Belgisch-Nederlandse, origine. Zij
    telde zo’n twintig personen die – alleen of met anderen – betrokken
    waren bij alles wat er zoal komt kijken bij een illegale
    onderneming als deze: de aanschaf van panden, de inrichting van
    laboratoria, de aankoop van grondstoffen, het produceren van de
    drugs, de distributie van de pillen, de beveiliging van de
    lokaties, de investering van de winsten en andere. Volgens experts
    van de CRI had de organisatie in totaal de beschikking gehad over
    een bedrag van maximaal 264 miljoen en minimaal 72 miljoen ten
    behoeve van de aanwending in diverse activa. Hiervan kon, in
    relatie tot de kasadministratie, evenwel slechts 15 miljoen worden
    getraceerd. Tegenover een groep als deze die indertijd zonder
    twijfel tot de top van de georganiseerde criminaliteit had kunnen
    worden gerekend, staan tal van groepen die qua organisatie noch qua
    omzet kunnen tippen aan de bende waarom het in het Extase-onderzoek
    ging. Uit het rapport waarnaar hiervoor reeds werd verwezen, kan
    immers worden opgemaakt dat men in heel wat onderzoeken slechts is
    gestoten op enkele mensen die van A tot Z het hele productieproces,
    met alles wat hierbij hoort, gaande moesten houden. Hoe
    kleinschalig veel van deze groepjes wel niet werkten, blijkt met
    name uit het feit dat er nauwelijks sprake was van
    arbeidsverdeling. De organisator (financier, leverancier) werkte
    gewoon met de laborant mee om er het beste van te maken. Daarnaast
    is er ook een tussencategorie van groepen. Dat zijn de groepen, of
    beter gezegd, de netwerken die, op zichzelf genomen, wel enige
    organisatiegraad vertonen, maar die daarenboven hetzij voor de
    leverantie van grondstoffen, hetzij voor de afzet van hun
    producten, hetzij voor de gewelddadige inning van schulden, in meer
    of mindere mate afhankelijk zijn van figuren in de top van de
    georganiseerde criminaliteit. Om te achterhalen hoe deze netwerken
    er uitzien, zijn in Noord-Brabant twee recente onderzoeken naar de
    produktie en distributie van synthetische drugs onder de loupe
    genomen.
    Onderzoek A bracht aan het licht dat in een bedrijfspandje in een
    middelgrote stad amphetamine werd vervaardigd. Niet het hele
    produktieproces werd hier afgewikkeld. Enkele keren werden bepaalde
    bewerkingen uitgevoerd in woonhuizen in de Randstad. En het draaien
    van de pillen gebeurde uiteindelijk weer op een andere plaats in
    het land. Deze geografische spreiding van het produktieproces
    (branden, kristalliseren en tabletteren) had zeker tot doel om het
    risico van ontdekking te verkleinen. Te zelfder tijd vormde zij
    echter ook een weerspiegeling van het netwerk dat hier bezig
    was.

    lees meer

    Bijlage VIII – 4.1. Diagonaal door Nederland

    4.1. Diagonaal door Nederland: van Maastricht tot
    Amsterdam

    De man wiens schaarse centrale politiegegevens de insteek vormen
    in het algemene criminele netwerk dat hier in vogelvlucht wordt
    blootgelegd, is zo ongeveer halverwege de diagonaal
    Maastricht-Amsterdam genesteld. In het nabije verleden heeft hij
    zich bij de politie in de streek vooral doen kennen als een wat
    patserig type, betrokken bij gewapende overvallen, met companen
    bezig over de ontvoering van gefortuneerde mensen, thuis in de
    illegale wapenhandel, in staat om allerhande duurdere gestolen
    spullen (horloges, auto’s) te leveren, en actief in de handel in
    verdovende middelen. Verder was hij kind aan huis bij diverse
    roemruchte woonwagenfamilies. Deze laatste opmerking is relevant,
    omdat die connectie wellicht verklaart waarom hij op het einde van
    de jaren tachtig opdook in de schaduw van enkele kampers in de
    Randstad die op dat moment bezig waren hun drugsgroothandelsgroepen
    op te bouwen. Hoe nauw hun relatie toen is geweest, is niet zo
    duidelijk. De betrokkene heeft in zijn lokale kennissenkring
    kennelijk nogal hoog opgegeven over zijn rol als strong arm
    van de bedoelde internationale dealers. Zelf meen ik dat zijn
    betekenis voor hen niet zo groot is geweest: in de gedetailleerde
    analyses van de betrokken groepen ben ik zijn naam niet eenmaal
    tegengekomen. Hoogstwaarschijnlijk had hij in die tijd ook contact
    met de Bruinsma-clan in Amsterdam. Enkele van zijn toenmalige
    Nederlandse en Belgische kameraden, waaronder de houder van een
    sportschool, betrokken van deze groep in elk geval redelijk grote
    porties hash, bedoeld voor distributie in de regio. Maar het is ook
    niet uitgesloten dat hij met hen voor die clan een tijdlang
    hashtransporten heeft verzorgd. Deze voor-geschiedenis werpt reeds
    enig licht op het latere netwerk van betrokkene en zijn positie
    daarin. Het lijkt vast te staan dat hij aan zijn activiteiten in
    Holland een aantal goede bekenden heeft overgehouden die tot op de
    dag van vandaag tot de subtop van de Randstedelijke drugshandel
    moeten worden gerekend. Met name onderhoudt hij kennelijk nauwe
    relaties met een tweespan dat zowel in de hashhandel bedrijvig is
    als ook grondstoffen kan leveren voor de aanmaak van synthetische
    drugs. In het kader van deze laatste activiteit werken de
    handelaren in kwestie vermoedelijk nauw samen met vrij bekende
    pep-fabrikanten in Brabant. Wat
    het contact met deze Hollandse subtoppers inhoudelijk voorstelt,
    valt op grond van de beschikbare informatie in het geheel niet te
    zeggen. Dat is een aanwijzing temeer dat hij met de betrokkenen
    niet zoiets als een hoog-georganiseerde groep vormt, zoals een van
    de CRI-inventarisaties wil doen geloven. In zijn natuurlijke
    omgeving schijnt de man in kwestie ondertussen dezelfde weg te
    hebben afgelegd als andere belangrijke figuren in de internationale
    Nederlandse drugshandel. Gestart als geweldenaar, ontpoppen zij
    zich vervolgens tot rechterhand van een geduchte drugssmokkelaar,
    en nemen tenslotte – wanneer de baas het loodje legt of anderszins
    uitvalt – diens positie over. Zover is zijn loopbaan nu nog niet
    gevorderd. Maar hij is wel op weg naar een dergelijke positie. Op
    dit moment fungeert hij nog maar als tweede man van een
    drugshandelsclique die op zichzelf genomen niet erg omvangrijk is,
    en die door haar stille manier van werken in Nederland zelf ook
    geen grote bekendheid geniet, maar die, internationaal gesproken,
    in het nabije verleden heeft bewezen mee te tellen in de kring van
    de echte drugsgroothandelaren. Wanneer het moment gekomen is dat
    hij de leiding van deze clique overneemt of, als het hem te
    lang duurt, een eigen groep formeert, valt niet te voorspellen.
    Zeker is alleen dat hij in het diepe zuiden van het land ruim
    voldoende geharde beroepsmisdadigers kent om een serieuze criminele
    groep mee op te bouwen. Hier onderhoudt hij, om te beginnen, de
    nauwste contacten met twee criminele figuren die de harde kern
    vormen van een clique van vier vijf personen. De criminele
    staat van dienst van dit duo is indrukwekkend. Evenals onze man
    staan ze van oudsher te boek als gewelddadige figuren: altijd
    bewapend, bereid om hun wapens zonodig tegen iedereen,
    politiemensen incluis, te gebruiken, zeker in het verleden
    betrokken bij (het bedenken van) overvallen en ontvoeringen, als
    zodanig goed bekend met overvallers en autodieven aan de andere
    kant van de grens, thuis in zowel de grensoverschrijdende
    wapenhandel als de wapenhandel van Amsterdam, niet vies van het
    gebruik van vals geld en hierom bekend met de kring van
    valsemunters, ook die in de Randstad, etcetera. Geen wonder dat van
    hen – althans n van hen – wordt gezegd dat hij al eens iemand heeft
    geliquideerd, en dat hij serieus heeft overwogen om een goede
    bekende, door middel van iemands gijzeling, te bevrijden uit een
    buitenlandse gevangenis. De berichten dat zij bij tijd en wijle
    rechtstreeks en indirect, via Waalse kameraden, in contact staan
    met de Italiaanse (Siciliaanse) mafia, zijn – gelet op het
    vorenstaande – niet ongeloofwaardig, temeer niet omdat een van deze
    beide kompanen van Italiaanse origine is en altijd nauwe contacten
    heeft onderhouden met dubieuze Italiaanse kringen van over de
    Belgische grens. Hier staat tegenover dat zij ook jarenlang hebben
    gefungeerd als helers, niet alleen van gestolen auto’s, maar ook
    van kunstvoorwerpen, als het zo uitkwam, en van grotere partijen
    gestolen textiel en meubilair, met name afkomstig uit Belgi.
    Hierbij kwam het erop aan steeds weer voldoende geschikte
    bergplaatsen te arrangeren en de spullen na een tijdje zo ongemerkt
    mogelijk door te stoten naar genteresseerde bekenden,
    ogenschijnlijk volkomen oirbaar werkzaam in de desbetreffende
    branches. Dat misdadigers als zij op een gegeven moment zich ook in
    de drugshandel, en vooral de handel in synthetische drugs, zouden
    storten, lag voor de hand. Zij doen hier, volgens de berichten, met
    enkele intimi alles dat op hun niveau maar denkbaar is: kopen van
    grondstoffen in Oost-Europa, opstarten van laboratoria in binnen-
    en buitenland, verkoop van partijen pillen. Deze clique leeft in
    een soort haat-liefde verhouding met een persoon die als n van de
    zwaarste jongens in het zuiden wordt aangezien. Deze is ook wel
    actief in de grotere wapenhandel, maar het zwaartepunt van zijn
    activiteiten ligt toch in de drugshandel. Anders dan onze man liep
    hij rondom 1990 niet in de schaduw van de grote drugshandelaren in
    het westen van het land, maar deed hij zelf zaken met hen. Dit
    blijkt ook uit de analyses die van hun groepen zijn gemaakt. Niet
    alleen participeerde hij minstens n keer in een groot
    internationaal drugstransport, maar hij nam ook geregeld grote
    partijen af. Ook dealde hij niet alleen rechtstreeks met de
    Hollandse drugsgroothandelaren, maar ook wel met Marokkaanse
    drugsimporteurs. Een eigen criminele groep bouwde hij evenwel,
    voorzover bekend, niet op. Hij houdt het liever bij n of enkele
    getrouwen waarop hij blindelings kan rekenen. Op bepaalde momenten
    was hij kennelijk wl bereid om met de zoven genoemde clique samen
    te werken, maar even zovele keren ging het waarschijnlijk mis. In
    het bijzonder werd hij er keer op keer van verdacht
    gemeenschappelijke partijen drugs stilletjes te hebben laten
    verdwijnen of ze te hebben laten rippen, met de bekende
    gevolgen vandien: bedreigingen met liquidaties tot regelrechte
    bomaanslagen op zijn huis. En keer, dat wordt althans verteld,
    hebben twee van de grootste Randstedelijke drugshandelaren die zelf
    een schrikbarende reputatie te verliezen hadden, zich verwaardigd
    om hem gezamenlijk de wacht aan te zeggen. Tot nu toe heeft hij ze
    echter allemaal overleefd – letterlijk en figuurlijk.

    lees meer

    << oudere artikelen  nieuwere artikelen >>